nieuws

Sophie: 'Al bellend en inpakkend sla ik me door die negen uur heen'

Sophie: 'Al bellend en inpakkend sla ik me door die negen uur heen'

Sophie de Buisonjé (38) en haar man Xander verwachten een kindje met behulp van een draagmoeder. Ze blogt op LINDAnieuws om de week over haar ervaringen, dit is aflevering tien.

| Sophie de Buisonjé

Dat onze draagmoeder niet altijd, direct en snel reageert op onze elektronische berichten is tot nu toe nog geen pijnpunt geweest. Afgelopen week bleek dit wel het geval.

Lees hier het vorige deel
Sophie de Buisonjé: ‘Onze meisjeswelp is ook een symbool van vrijheid’

Toen ik haar vroeg hoe ze zich voelde, bleef het dan wel niet langer dan normaal stil, tóch kreeg ik al gauw een gek gevoel van binnen. Die nacht heb ik geen oog dicht gedaan. Dat gevoel van onrust heb ik nog proberen te sussen door midden in de nacht naast Dex te kruipen. Piekeren over mijn ene kind met de andere in een liefkozende slaap-houdgreep in mijn armen.

Als dat soort dingen bestaan heb ik die nacht sowieso een gigantische telepathische lijn met ‘de overkant’ gehad. De volgende ochtend ontving ik een Whatsappbericht dat onze draagmoeder was opgenomen in het ziekenhuis. De reden? Weeën. Elke zes minuten om precies te zijn. Terwijl zij elke seconde van elke minuut intens beleefde, stond bij mij de tijd even helemaal stil. Met de eerste schok kwamen ook de eerste tranen.

Na die tranen kwam het besef dat er helemaal geen tijd is voor tranen. Onze koffers staan nog niet klaar en de lijst met dingen die nog net-niet helemaal zijn voorbereid of geregeld, is langer dan ik zou willen. Iedereen die volkomen onverwacht een duizelingwekkende dosis adrenaline door zijn lichaam voelt stromen, weet: dit heb je nodig om alles wat er nu gaat volgen goed te doorstaan. Om rationeel te blijven handelen op een moment dat je emoties eigenlijk de overhand willen hebben.

Terwijl onze draagmoeder de rest van de dag onder streng toezicht van haar artsen in de gaten wordt gehouden en weeënremmers krijgt toegediend, trekt de meest productieve en tegelijkertijd meest stressvolle dag ooit in een roes aan mij voorbij. Al bellend, inpakkend en regelend sla ik me door die negen uur heen die het verlossende antwoord gaan bieden. Stappen we nu al op het vliegtuig of toch in de volgende weken?

Zo rond etenstijd komt het verlossende antwoord: de remmers slaan aan en het blijkt vals alarm. Onze kleine blijft nog even zitten waar ze zit. Veilig en warm. In haar oventje. Ik ben blij dat we deze wake-upcall hebben gekregen. Hoewel we al veel langer niet meer kunnen wachten om die kant op te gaan bevestigt Moeder Natuur ook nog even hoeveel vaart we moeten maken. Elke mama weet: die Moeder laat zich namelijk nooit sturen.

NIEUWS | BEKEND | COLUMNS | SOPHIE DE BUISONJé

Bron: LINDAnieuws

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer nieuws

Meest gelezen

Meer nieuws

Lees dit ook even

Meer nieuws

Please update your browser