nieuws

Ons overkomt dit niet #9: 'We moesten ons verdiepen in kanker'

Ons overkomt dit niet #9: 'We moesten ons verdiepen in kanker'

Ziek worden, dat overkomt ons niet, dacht bestsellerauteur Robert Vuijsje (46) altijd. Tot de dokter aanbelde. In deze serie schrijft Vuijsje over zijn vriendin Lynn, hun kinderen, hun familie, hun vrienden en ja, ook over hún ziekte.

| Robert Vuijsje

Je hebt mensen die houden van documentaires over operaties. Van die programma’s waarbij in close-up in beeld wordt gebracht hoe je hoofd of je buik eruit zien als ze worden opengesneden. Ook bestaan er mensen die houden van bloederige actiefilms.

Bij die mensen hoor ik niet. Ik hoor bij de mensen die als een kleuter de handen voor hun ogen doen zodra er bloed in beeld komt.

Van verhalen vol medische details ben ik nooit een liefhebber geweest. Ik hoef niet te weten hoe het precies ging toen jij werd geholpen aan de eczeem op je handen of die nare uitslag op je rug.

En toen werd ik gedwongen om me alleen nog maar te verdiepen in medische details.

Ik denk dat je het kunt vergelijken met mannen die de hele dag over voetbal praten met andere mannen die de hele dag praten over voetbal. Het is zo vanzelfsprekend geworden dat ze zich niet meer kunnen voorstellen dat er mensen bestaan die niet begrijpen wat het betekent als je zegt: “Hoge druk zetten op de tweede bal.” Of: “Naar binnen knijpen en dan doordekken.”

Zo was het ook met dokters. Al jarenlang doen ze de hele dag niets anders dan tegen patiënten en met elkaar praten over verschillende vormen van kanker en de bestrijding daarvan. Bij mensen die nog nooit iets met kanker te maken hadden gehad, veronderstelden ze hetzelfde kennisniveau. Ze begonnen aan een gedetailleerd verhaal over therapieën en operaties en keken ons daarna vragend aan.

Wij zeiden dan: “Eh, wat?”

En zij antwoordden: “U moet nu kiezen, welke van de twee behandelingen heeft uw voorkeur? We moeten het zo snel mogelijk weten.”

Allebei werden we gedwongen om ons te verdiepen in de medische wetenschap en de juiste keuze te maken voor Lynns behandeling. Ineens was ons huis gevuld met boeken en pamfletten over kanker en de bijwerkingen van de medicijnen tegen deze ziekte.

Lynn verwachtte dat ik die allemaal ging lezen.

“Ik zie toch zelf wat er aan de hand is?” vroeg ik. “Ik heb gehoord wat ze zeiden in het ziekenhuis en nu zie ik uit de eerste hand wat er gebeurt.”

“Aha,” zei Lynn. “Dus jij wilt je niet bezig houden met mijn ziekte? Je bent er niet werkelijk voor mij als het nodig is?”

Lezen doe ik voor mijn plezier. Het waren zo ongeveer de enige momenten waarop ik even niet hoefde te denken aan enge ziektes. De enige momenten waarop ik daar aan kon ontsnappen. Moest ik tijdens het lezen hier ook al mee bezig zijn? Ik vond dat het wel even genoeg was geweest met het ondersteunen.

“Wel even genoeg geweest?” vroeg Lynn. “Zit er een soort limiet aan? Een maximale dagelijkse hoeveelheid?”

Nee, die was er niet. Maar die boeken, folders en pamfletten ben ik nooit gaan lezen.

Lees hier het vorige deel
Ons overkomt dit niet #8: Normale gesprekken nu stressvolle confrontaties

Robert Vuijsje

NIEUWS | COLUMNS | ONS OVERKOMT DIT NIET

Bron: LINDAnieuws | Foto: Henriette Lohman

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer nieuws

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser