Achter de schermen zijn we druk bezig met onze nieuwe site LINDA.nl. Wil je een voorproefje? Klik dan hier (je kunt altijd terug)

nieuws

Mooie fotoserie: vluchtelingen met hun dierbaarste bezit

Mooie fotoserie: vluchtelingen met hun dierbaarste bezit

Wat neem je mee als je plotseling moet vluchten? De Zwitserse fotograaf Gabriel Hill maakte een indrukwekkende fotoserie van vluchtelingen met hun dierbaarste bezit. 

| Annemarie van Ulden

Voor de een is het een knuffel, voor de ander een mobiele telefoon of helemaal niks.

Lees ook: Dit project laat zien dat vluchtelingen ook gewone mensen zijn

Prachtig
Online magazine Vice bundelde de verhalen van de vluchtelingen met de prachtige foto’s van Hill.

1. Nazim (26), vluchtte in 2011 uit Afghanistan

vluchteling2

‘Ik had een rugzak met mijn spullen bij me, maar de mensenhandelaren zeiden dat ik die weg moest gooien. Het enige wat er nog van over is, is dit kleine boekje van de politieschool en een ketting die mijn moeder me heeft gegeven. Ik heb er altijd van gedroomd om politieagent te worden. Dit kleine boekje is het enige wat er van die droom is overgebleven.’

2. Vinasithamby (64), vluchtte in 1984 uit Sri Lanka

vluchteling7

‘Ik moest mijn huis in Sri Lanka verlaten in 1984. Omdat ik mijn familie moest achterlaten, zijn deze foto’s het enige dat belangrijke voor me, en gelukkig kon ik ze bij me dragen.’

3. Migmar (59), vluchtte in 1959 uit Tibet

vluchteling1

‘Ik kwam met mijn vader en opa en oma in India aan – we zijn mijn zus en mijn moeder onderweg verloren. De belangrijkste spullen die we tijdens onze vlucht bij ons hadden, waren de fakkels die de bergpas over de Himalaya verlichtten.’

4. Rohulla (24), vluchtte in 2010 uit Afghanistan

vluchteling3

‘Ik ben in mijn eentje naar Zwitserland gekomen en deze ketting [van zijn vader] is alles wat ik nog van mijn familie en mijn thuisland heb.’

5. Sejla (33), vluchtte in 1992 uit Bosnië

vluchteling4

‘Toen ik drie jaar was, vroeg ik een keer aan mijn vader of hij een levende aap voor me mee wilde nemen, maar hij kwam terug met een knuffelkonijn. Ik nam dat konijn overal mee naartoe. Ik kan niet beschrijven hoe ik me voelde toen ik mijn vader na drie jaar weer zag, in 1995. Mijn hele lichaam trilde toen ik zijn gezicht zag op de luchthaven van Zürich – en zag dat hij mijn konijn vasthield.’

6. Ahmet (23), vluchtte in 2013 uit Eritrea

vluchteling5

‘Ik kon niks meenemen, behalve de kleding die ik aan had en een klein stukje papier met het telefoonnummer van mijn familie erop, zodat ik contact met ze kon opnemen zodra ik was aangekomen in Italië.’

7. Shireen (21), vluchtte in 2010 uit Afghanistan

vluchteling8

‘Toen ik wegging van huis, gaf mijn vader me een mobiele telefoon mee. Dankzij de mobiele telefoon kon ik contact opnemen met mijn familie en ze vertellen dat ik veilig was aangekomen. Het gaf met ook het gevoel dat ik niet alleen was. Het betekende alles voor me.’

8. Mahmoud (20), vluchtte uit Libanon in 2014

vluchteling6

‘Een paar jaar geleden ben ik van de islam bekeerd tot het christendom. Een priester gaf me deze Bijbel. Alleen mijn familie weet dat ik ben bekeerd. Daarom kan ik mijn ware aard niet laten zien, ik leef een dubbelleven.’

NIEUWS | ACHTERGROND | LIFESTYLE | VLUCHTELINGEN

Bron: Vice | Foto: © Gabriel Hill / ImPORTRAITS

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer nieuws

Lees dit ook even

Please update your browser