meepraten

Suzanne werd ernstig ziek tijdens haar zwangerschap: 'Chemo kon niet wachten'

Suzanne werd ernstig ziek tijdens haar zwangerschap: 'Chemo kon niet wachten'

Eergisteren schreven we over Carrie, die behandeling tegen kanker weigerde omdat die ten koste zou gaan van haar zwangerschap. Ze koos voor de baby en kwam zelf te overlijden.

| Tim van Erp

Lezer Suzanne (42) hoorde ook tijdens háár zwangerschap dat ze kanker had. Wij belden haar op.

Lees ook
Carrie weigerde behandeling kanker wegens zwangerschap en overleed kort na bevalling

28 weken
“Ik was 28 weken zwanger toen werd vastgesteld dat ik baarmoederhalskanker had”, vertelt Suzanne. “Dan staat je leven ineens echt op z’n kop. Ik bleek een tumor van vijf bij vijf centimeter te hebben en moest binnen drie dagen meteen beginnen met een chemokuur.”

Geen keus
Te kiezen tussen een behandeling of haar baby, zoals Carrie, hoefde Suzanne niet. Sterker nog: “Er was geen keuze. Ik moest chemo krijgen om mijn leven én dat van mijn kind te redden. Mijn behandeling kon niet wachten tot na mijn zwangerschap.” In overleg met haar artsen ging Suzanne voor een oudere behandeling, waar meer cijfers van bekend zijn, die lijken aan te tonen dat de chemo niet schadelijk is voor het kind.

Geen beter moment
Achteraf besefte Suzanne hoeveel geluk ze heeft gehad: “Als ze mijn tumor eerder hadden ontdekt, dan hadden ze mijn zwangerschap moeten afbreken en was ik nooit moeder geworden. Als ze het láter hadden ontdekt, dan was de tumor hoogstwaarschijnlijk geknapt tijdens de bevalling en had ik het niet gered. Dus eigenlijk zijn ze er precies op het juiste moment achtergekomen.”

Lees ook
Annet: ‘Toen de tumor tóch niet weg bleek, voelde het pas alsof ik kanker had’

Koorddansen
Koorddansen, zo noemt Suzanne de periode waarin ze ziek was: “Ik pendelde constant tussen gynaecologie en oncologie. Kijken in hoeverre mijn behandeling aansloeg, en in hoeverre mijn baby nog stabiel was in mijn buik.” Sowieso zag de betreffende periode er heel anders uit dan ze had verwacht op het moment dat ze ontdekte dat ze zwanger was: “In plaats van een babykamer kon ik een pruik gaan uitzoeken.”

Opgelucht en uitgeput
Suzannes zwangerschap werd gerekt tot 36 weken; daarna werd haar baby gehaald en is zij direct geopereerd. “Toen mijn dochter er was, ging ze meteen met mijn man mee en werd ik onder narcose gebracht. Aan het einde van de dag kon ik naar mijn dochter toe. Dat was dubbel: ik was heel blij en opgelucht dat ze er was en gezond leek, maar ook heel uitgeput. Al die tijd had ik voor haar gestreden, nu kon ik toegeven aan mijn ziekte.”

Meer haar
Na haar operatie werd Suzanne nog vier weken bestraald. Daarmee werd de kans dat de kanker terugkomt, verkleind. Sindsdien is zij, net als haar dochter (nu vier jaar), gezond. “Zelf heb ik neurologische klachten overgehouden aan de chemo”, vertelt Suzanne. “Ik kan me bijvoorbeeld moeilijk concentreren. Maar met mijn dochter lijkt alles goed te gaan. Dat ze met meer haar werd geboren dan ik toen had, was al een goed teken”, lacht ze.

Kind voor alles
“Ik zou ten koste van alles mijn kind geboren hebben laten worden”, stelt Suzanne, “maar als ik al vijf kinderen had gehad, zoals Carrie, weet ik niet of ik dezelfde keuze zou hebben gemaakt.” Maar als ze had moeten kiezen tussen zichzelf en haar dochter, was haar beslissing duidelijk geweest. “Dat is dat moedergevoel. Iedere zwangere vrouw zal het beamen: je geeft alles op voor het mens dat er in je zit.”

NIEUWS | INTERVIEW | MEEPRATEN | GEZOND

Bron: LINDAnieuws | Foto: Aangeleverd

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

meis barmeis bar

Ik weet precies hoe het is,ik was 38 weken zwanger.De bevalling werd ingeleid,een week later kreeg ik een borstamputatie,heel onwerkelijk,je gaat van zwangerschapshormonen naar de overgang.Daarna chemo en 30x bestraald,en preventief daarna eierstokken verwijderd,oor de hormonen groeide de tumor razendsnel.Ik heb het geluk gehad dat ik lang genoeg zwanger was om een gezond kind te krijgen en dacht geluk te hebben door op tijd geopereerd te zijn.Helaas is nu,na pas acht jaar,ontdekt dat er uitzaaiingen zijn op diverse plekken.De verwachting is nog 4 jaar dus ik probeer niet teveel naarcde toekomst te kijken en te denken aan wat ik ga missen van mijn dochter maar te leven in het nu.

bea verhagebea verhage

Wonderen bestaan zeker nog! Ik ken ook iemand die het meegemaakt heeft... Er is veel voor haar gebeden en voor het kindje. Haar dochtertje is nu ook 4 jaar..

Meer meepraten

Meest gelezen

Meer meepraten

Lees dit ook even

Meer meepraten

Please update your browser