meepraten

Karina trouwde met een narcist: 'Ik raakte in zijn web verstrikt'

Karina trouwde met een narcist: 'Ik raakte in zijn web verstrikt'

Karina van Dreemel (48) – niet haar echte naam – trouwde en leefde vier jaar samen met een narcist. ‘Hij loog en manipuleerde. Alles was een luchtbel, alles was gespeeld.’ 

Ze schreef een boek over die tijd: in de vorm van een open brief, aan hem. LINDAnieuws belde met haar.

Lees ook
Waarom sommige vrouwen hun ‘horrorrelatie’ maar niet uitmaken (maar verslaafd zijn aan die rotzak)

‘Het ging heel geleidelijk’
Karina had twee kinderen uit een eerder huwelijk toen ze ‘de narcist’ ontmoette in 2010. “Het was geweldig”, zegt Karina. “Wauw, wat was ik verliefd. Hij adoreerde me, plaatste me op een voetstuk en deed alles voor me.” Zijn narcistische kant leerde ze later pas kennen. “Het ging heel geleidelijk”, zegt ze. “Hij kreeg op een gegeven moment een soort depressieve momenten, dan kon hij ineens 180 graden draaien, van verliefd naar depressief. Ik hielp hem door die moeilijke momenten heen, ik ben zelfs met hem naar een psycholoog geweest. Hij had ook financiële problemen, hij kwam altijd geld tekort. Ik hielp hem, en nu heb ik zelf niets meer.”

‘Wat ben ik een dom ei geweest’
De depressieve klachten kwamen steeds vaker terug en Karina ging een patroon zien. “Dagen van tevoren was ik al op mijn hoede”, zegt ze. Ondertussen stapelden de narcistische trekjes zich op. “Hij manipuleerde, loog tegen me, haalde me onderuit waar anderen bij waren om vervolgens weer enorm berouw te tonen en mij weer te adoreren.” Karina zat vier jaar in zijn web verstrikt. Naar eigen zeggen heeft ze geluk dat ze een “milde narcist” heeft getroffen. “Hij heeft me niet lichamelijk mishandeld. Geestelijk wel”, zegt Karina. “Er wordt continu met je geest gesold, dat doet heel veel met je. Ook achteraf. Er was veel schaamte, ik dacht: ‘Wat ben ik een dom ei geweest, dat ik hierin ben getrapt.'”

Lees ook
Narcistische partner bedoelt met ‘ik hou van jou’ eigenlijk ‘ik hou van mij’

‘Ik wil haar waarschuwen’
Uiteindelijk is Karina in 2014 bij hem weg gegaan, hij had toen al een ander. Een collega van hen beiden. “Ik kwam erachter dat hij al lang met haar was. De zoveelste die erin trapt”, volgens Karina. In haar boek staat ook een brief aan zijn nieuwe slachtoffer. “Ik wil haar waarschuwen voor hem, ik hoop dat ze het leest.” Karina heeft veel onderzoek gedaan naar narcisme, omdat er volgens haar te weinig over bekend is. Ze denkt dat er veel vrouwen (maar ook mannen) zijn die met een narcist samenleven. Tegen hen zou ze willen zeggen: “Laat je niet isoleren, praat erover, zoek informatie erover op en durf te realiseren dat je in een destructieve relatie zit.”

Narcisme
Een obsessie met de eigen persoon, egoïsme, dominantie en een gebrek aan inlevingsvermogen: dat zijn in het kort de kenmerken van een narcist. Om een gebrek aan zelfwaarde te maskeren, gedraagt een narcist alsof hij of zij beter en belangrijker is dan anderen. De term narcisme werd voor het eerst gebruikt door Sigmund Freud en is ontleend aan de mythische figuur Narcissus, die verliefd werd op zijn eigen spiegelbeeld.

Meer (gratis) journalistieke stukken? Meer achtergrond, meer verdieping? Je krijgt het met Blendle Premium. Probeer het nu een maand gratis: cadeautje van LINDAnieuws. Hebben? Klik hier.

NIEUWS | INTERVIEW | MEEPRATEN

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Felice van LieropFelice van Lierop

Ik ben 20 jaar samen geweest waarvan 14 jaar getrouwd met een narcist. Zat zo diep vast in zijn tentekels was zo bang voor wat ik krijgen zou als ik het lef had een einde te maken aan de relatie!Daarbij waren er 2 kinderen bij betrokken , deze kinderen hebben mij de kracht gegeven op te stappen ik moest ze beschermen voor de nukken van hun vader . Hij mishandelde ze psychisch . Ben nu 5 jaar verder de kinderen hebben geen contact met hun vader en heb ik een oudergezag en nog weet hij mijn leven te beheersen met rechtzaken, valse aangiftes tegen zijn oudste. ,opkomen dagen op momenten die belangrijk zijn voor de kinderen en hem er niet bij willen hebben. Vraag me af zal ik ooit vrij van hem zijn?

Daniella DoesburgDaniella Doesburg

Ik zit in preciesdezelfdesituatie, na 18 jaar huwelijk trok ik zijn gedragnietmeer en hebben mijn dochters mijn ogen geopend.Daar ben im ze nog steeds eeuwigdankbaar voor. Helaas na mijn scheiding van 3 jaargeledenis zijn frustratieleen maarerger geworden. Hoop ook echt dat dit een keer stopt..

Brigitte BroederBrigitte Broeder

Ik heb 4 jaar een relatie gehad en heb er een jaar over gedaan om erover heen te komen. Bij mij is het er ook ingeslopen en ik wist wel dat er iets met hem aan de hand was maar kon het niet vinden. Toen ik uiteindelijk een artikel over narcisme las viel alles op zijn plek. Alles klopte. Geen inlevingsvermogen, liegen, zich beter voordoen, uiterlijke schijn, altijd alles ontkennen, gaslightning, geld issues. We hadden net een huis gekocht, toen bleek hij al een paar maanden iets te hebben met de ex van zijn stiefbroer. Ik stond op straat en had niets meer. Hij heeft mij ook fysiek mishandeld. Zoveel verdriet en hij ging gewoon weg. Vorig jaar maart was de breuk en het is me pas 2 maanden geleden gelukt hem op alles te blokkeren, en geen contact meer met hem te hebben. Hij baalt dat het nu goed met me gaat en verteld iedereen leugens, op zo'n manier dat mensen hem ook echt geloven. Ik ben nu happy dankzij mijn vrienden en familie en kinderen, ik heb veel afleiding gezocht maar mezelf ook de tijd gegeven om echt verdrietig te zijn. Ik ben alleen op reis gegaan en dat heeft ook geholpen. Ik hoop nog steeds dat er een soort van sorry komt, maar weet ook dat je dat bij een narcist echt kan vergeten. De enige genoegdoening nu is dat het slecht met hem gaat. Karma is dat. Op de een of andere manier is het niet fair dat dit soort mannen hier mee weg komen. Hoe meer hierover bekend wordt hoe beter!!

JasmijnJasmijn

Hoe meer aandacht voor het probleem, hoe beter! Relaties met narcisten maken je helemaal kapot van binnen. Dat doen ze niet door één flinke genadeklap, maar heel geleidelijk met af en toe een subtiele aanval. Dat is één van de redenen waarom het zo ontzettend moeilijk is om uit een destructieve relatie te ontsnappen. Je raakt er langzaam in verstrikt en weet de weg uit het doolhof niet meer te vinden.Dit geldt voor relaties met zowel narcisten als borderliners. Ik spreek uit ervaring en ben een boek aan het schrijven dat zich richt op familie en partners van borderliners en narcisten. Het is belangrijk om slachtoffers serieus te nemen en je begrijpt een complexe situatie als deze alleen als je het zelf hebt meegemaakt. Op de website omstandersvan nl vind je alvast veel informatie.

TinaTina

De wereld zit volgens mij voor meer als de helft vol met narcisten... vooral diegene die regeren.. bedrijfsleiders..mensen die veel macht hebben.Ook heel wat psychologen,psychiaters,dokters,advocaten en zelfs rechters zijn narcisten. Narcisten lukt het telkens weer om iedereen naar hun hand te zetten... Waar moet je dan nog heen als hulp nodig hebt? Wie kan je nog vertrouwen? .

Anne van t DuyckeAnne van t Duycke

Goed om narcisme in het nieuws te blijven brengen! Het komt vaker voor dan men denkt, omdat veel mensen het niet herkennen.Gelukkig vind je veel op internet en zijn er diverse boeken. Zoek welke het beste bij jou pas.Ik heb een boek geschreven (de immateriële erfenis van een narcist) over een kind dat er achter komt wat haar moeder mankeert (ze is een narcist) en hoe het kind zich daar aan ontworstelt. En alles wat het geleerd heeft, af moet leren. En alles wat haar vertelt is, in een nieuw perspectief moet plaatsen. Misschien past dit boek bij jouw verhaal.Kijk anders op internet. Er is echt veel over te vinden en te lezen en er zijn ook therapeuten gespecialiseerd in NPS. Succes!

IngridIngrid

Hoi Anne,Ik heb je boek bijna uit. Heel herkenbaar, ik heb ook een narcistische moeder en daarom probeer ik zoveel mogelijk er over te lezen. Toch is het heel moeilijk om aan informatie te komen over de gevolgen van de "opvoeding". Ik loop nog wel eens tegen mijn wantrouwen naar mensen toe aan en mijn reactie op mensen. Heb ook geen vrienden en dankzij mijn moeder ook geen contact met mijn zus meer.Ik ben heel blij met je boek, het geeft mij in elk geval heel veel inzichten.

MiriamMiriam

Er zijn ervaringsdeskundigen bij Stichting Zijweg maar ook bij Norwood-groepen waar je van deze "verslaving"af kunt komen. Ook het boek Destructieve Relaties van Storms kan je lezen. Via Stichting Zijweg zijn erg bijeenkomsten, de E-days, met lotgenoten, kun je mailcontact hebben en zijn er zelfhulpgroepen.

AnneAnne

Ik heb een vraag aan alle vrouwen die een relatie hebben gehad met een narcist en deze inmiddels hebben beëindigd. Hoe zijn jullie door deze periode erna heen gekomen? Wat heeft jullie geholpen? Is er een instantie waar je terecht kan voor (slachtoffer)hulp? Alle tips zijn welkom. Ik heb ook een tijd een relatie met een narcist gehad maar ik merk dat ik het nog moeilijk kan loslaten. Hij blijft constant in mijn hoofd, kan mij moeilijk openstellen voor nieuwe mensen ondanks dat ik het contact heb verbroken. Ik wil heel graag verder met mijn leven en weer gelukkig zijn, maar op een of andere manier voel ik me zo onzeker en leeg dat ik niet goed weet hoe ik verder moet.

AA

Ik zou hierover graag met je in contact komen. Ik hoop dat het inmiddels veel beter met je gaat! Ikzelf ben zwaar getraumatiseerd door de gebeurtenissen en krijg daarvoor gerichte therapie. Langzaam gaat het weer beter.

FleurFleur

Lotgenotengroepen, bv sterk na huiselijk geweld, bijeenkomsten Iris Koops of stichting zijweg

suussuus

Ik ben opgegroeit met een narcistische moeder. Het was afschuwlijk! Jaren lang hebben ik en mijn zussen op eieren moeten lopen en waren we bang! We werden geestelijk en lichamelijk ook mishandeld. Pas op mijn 18 begeep ik dat er iets niet klopte thuis maar had geen idee wat dan niet. Pas op mijn 30e heb ik eindelijk hulp gezocht. Jaren lang therapie gehad om een beetje normaal te kunnen functioneren. Ook met mijn zussen om de tafel gezeten omdat wij elkaars bloed wel konden zuipen en mijn opdracht was toen om het uit te praten met mijn zussen. Wij kwamen er toen achter dat ons moeder ons drieen steeds tegen elkaar op aan het zetten was door leugens over de ene zus tegen de andere zus te vertellen. Vanaf dat moment hebben wij afgesproken dat alles wat ons moeder zegt over een van ons we het eerst bijelkaar checken. Dat doen we nog ik ben inmiddels 37 jaar. Eindelijk kan ik nu echt leven. Wel ben ik nog aan het worstelen met mijn narcistische trekjes ook ik heb moeite om mij in te kunnen leven in anderen en ik ben nog zoekende naar een balans tussen mijzelf heel belangrijk maken en geleefd te worden. Wel heb ik nu eindelijk een grote groep echte vrienden en heb ik een hele goede band met mijn zussen! Met mijn moeder hebben wij nog steeds contact. Dat klinkt heel erg raar, maar ik begrijp wel waarom mijn moeder zo is. Ook zij is opgevoed door een narcist zij en haar broer zijn op een afschuwelijke manier mishandeld geweest door hun verzorgster (hun moeder overleed toen ze beide nog heel klein waren) en dat hielt pas op toen ze het huis uit gingen. Ik heb het mijn moeder vergeven. Ze wist niet beter. Het contact bestaat alleen uit praten over koetjes en kalfjes en als ze zich van haar slechte kant laat zien danga ik weer op huis aan.

ImranImran

Ik wil ook even reageren. Ik heb zelf een zwaar depressie gehad door 2 verkeerde relaties. Ik lees nu vaak verhalen maar ik vind het ook dubbel. Geen empatische vermogen? Het lijkt steeds dat bij beiden dit ontbreekt. Ik vind naampjes voor gedrag altijd al fout. Borderline, narcisme enz enz. De narcist heeft verbindingsangst omdat er in zijn jeugd veel mis was. En iedereen die in de narcist trapt heeft verlatingsangst. Het een is niet erger dan het ander. Ik neem het zeker nietvop voor narcisten. Maar haat verminder je nooit met haat. En een narcist wil een sterke partner die hem ook complimenten geeft. Maar geeft op na een tijd en wordt vals. Alles is te genezen. Altijd. Jammer dat mensen elkaar nog angstiger maken vind ik altijd. En ik zeg dit niet omdat ik geen pijn heb geleden van narcistisch gedrag. Maar omdat een narcist tot de dood verbonden blijft als je kinderen hebt en door afkeuring ook narcistische kinderen veroorzaakt. Ik hoop dat iedereen ipv de focus op de partner, de focus op het verdriet van een mislukte relatie legt en de eigen pijn verwerkt. De wereld is al vol genoeg met woede en haat!

WenWen

Ik twijfel of hij (mijn ex/man en vader van mijn twee kindjes) narcistisch is, dacht altijd dat hij een vorm van Asperger had. Ik heb jaren geleden al eens gedacht aan narcistische trekken en nu ik er steeds meer over lees is, wordt dat vermoeden alleen maar groter. Ik vermoed een combi van de twee. Tijdens mijn zwangerschap van de tweede ging het mis. Ik herkende mijn man niet meer. Hij toonde ineens totaal geen interesse meer in mij of mijn zwangerschap. Hij was er ineens niet meer. Geen mimiek meer op zijn gezicht. Het leek of hij een zware depressie had. Hij begon zichzelf te verwaarlozen. Hij waste zichzelf niet meer, poetste zijn tanden niet meer en trok geen schone kleren meer aan. Op een gegeven moment heb ik hem naar de slaapkamer verbannen omdat hij zo vies was. Voorheen zag hij er altijd picobello uit! Om door een ringetje te halen. Hij raakte me niet meer aan en praatte niet of nauwelijks meer met me. Wanneer er visite kwam kon hij wel normaal doen. Alsof er niets aan de hand was. Ik begon me te irriteren aan zijn ´mooie´ verhalen. Toen ik in het ziekenhuis belandde omdat mijn zoontje zich te vroeg aankondigde (waarschijnlijk door alle stress), leek het zelfs alsof hij pissed was dat ik daar lag. Ik maakte me best zorgen om mijn dochtertje die toen bijna 2 was. Gelukkig stopten de weeën en kon ik snel weer naar huis. Mijn moeder had ondertussen ook een oogje in het zeil gehouden betreffende mijn zorgen om mijn dochtertje. Ik hoopte dat mijn man op zou knappen na de geboorte van ons zoontje, maar dat gebeurde helaas niet. Er volgden nog twee stressvolle jaren, waarin het alleen maar erger werd en hij uiteindelijk ook zijn baan verloor omdat hij niet fatsoenlijk meer met zijn collegae om kon gaan. Hij kon het allemaal niet meer opbrengen... Ik uiteindelijk ook niet. Ik was mentaal en fysiek helemaal stuk. Ik woog nog 48 kilo en herkende mezelf niet meer. Toen mijn kinderen ook last kregen van zijn gedrag en hij me een keer in mijn gezicht sloeg, was dat de druppel om de knoop door te hakken en weg te gaan van wat eens mijn droom was. Een woonboerderijtje met ons gezinnetje. Ik heb nooit spijt gehad van mijn beslissing! Het heeft me een aantal jaren gekost om mijn rust terug te vinden. Met veel hulp van mijn familie en vrienden en therapie om dit te verwerken is dat gelukt. Ik ben nu heel happy met mijn kindjes. Helaas is nog niet alles helder, omdat ik een omgangsregeling heb met mijn ex voor de kinderen. We hebben alleen overleg met elkaar over praktische zaken aangaande de kinderen en hij verzorgt zichzelf nog steeds niet. Hij doet ook nog steeds niet normaal tegen mij. Alsof hij nog steeds boos is op me omdat ik weggegaan ben. Ik ben niet boos meer op mijn ex, omdat ik weet dat hij een stoornis heeft. Ik weet helaas niet welke stoornis het is omdat hij nooit een diagnose wilde laten stellen. Dat hij narcistische trekken heeft, daar ben ik van overtuigd. Ik ben benieuwd of iemand zich herkend in mijn verhaal... Voor alle mensen die hier ook mee te maken hebben wens ik veel, heel veel sterkte! Ik kijk uit naar het boek van Karina!

WenWen

Logeerkamer bedoelde ik...

Meer meepraten

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser