interview

Radna heeft chronische migraine: 'Soms zou ik het liefst uit het raam springen'

Radna heeft chronische migraine: 'Soms zou ik het liefst uit het raam springen'

Het is vandaag de Dag van de Migraine, waarmee aandacht wordt gevraagd voor alle mensen – maar liefst twee miljoen in Nederland – die daar last van hebben. Radna Bakema (43) uit Dalfsen is één van hen.

| Boris Lemereis

Door haar chronische migraine heeft ze geen andere optie dan medicijnen te gebruiken. Zo raakte ze verslaafd aan pijnstillers.

Chronische migraine

Van kind af aan heeft Radna al last van migraine. “Maar zo erg als de laatste jaren heb ik het nog nooit gehad.” Paardrijden kan Radna niet meer. Concerten bezoeken? Geen optie. Bij afspraken met vriendinnen is het altijd de vraag of het door kan gaan. Het hangt af van Radna’s migraine.

Kantoorbaan

Vroeger was dat wel anders. Als stewardess vloog Radna de hele wereld over. Ondanks de grote hoogte, de lange dagen en de cabinedruk, kon ze het werk prima aan. Ja, af en toe een migraineaanval, maar daar viel mee te leven. Na haar tijd als stewardess kreeg Radna een kantoorbaan. “Daar is het erger geworden. Ik denk ook door de stress. Stress is bij mij één van de belangrijkste veroorzakers van de migraine.” Sinds 2010 zit ze noodgedwongen in de WAO.

Paracetamol

Radna is niet zo’n pillenslikker, zegt ze. Maar de situatie dwong haar ertoe. Om de helse pijnen te bedwingen, slikte ze ibuprofen en paracetamol. Zelfs dat hielp lang niet altijd. Als ze gillend van de pijn op bed lag, schreeuwend dat ze liever dood wilde, belden haar ouders de huisarts. “Maar die zeiden meestal: geef haar nog maar meer ibuprofen.” Het ging door tot een neuroloog concludeerde dat ze zwaar verslaafd was aan de pijnstillers.

Afkicken

Radna moest anderhalve week in het ziekenhuis afkicken. “Ik verging van de pijn en heb anderhalve week lang schreeuwend, overgevend en niet-slapend in het ziekenhuis doorgebracht.” Wel viel het haar toen pas op dat ze écht verslaafd was. “Ik kreeg last van afkickverschijnselen als trillingen, hartkloppingen en overmatig zweten. Ik voelde me net een junk.”

Lees ook
Waarom we volgens deze hoogleraar te snel naar ibuprofen grijpen

Helpt niet

Wat haar daar vooral duidelijk werd: sommige mensen kunnen niet zonder medicijnen. Het afkicken hielp niet. Ja, de verslaving was over, maar de migraine bleef. Na een verschrikkelijk jaar, waarin Radna helemaal geen medicijnen slikte, kreeg ze Relpax voorgeschreven: een medicijn dat vaker tegen migraine wordt gebruikt.

Uit het raam

Daarmee lukt het nu om te leven. Radna wil absoluut niet zielig gevonden worden, maar haar leven is niet makkelijk. “Ik sta op met migraine, en ga naar bed met migraine. Soms zakt de pijn wat en kan ik met de hond gaan wandelen, maar soms zijn de aanvallen ontzettend heftig. Dan lig ik huilend van de pijn op bed. Ik wil dan het liefst uit het raam springen.”

Oplossing

Een oplossing is er helaas nog niet. Radna heeft werkelijk alles geprobeerd: diëten, therapieën, medicijnen. “Al scheren ze m’n kop kaal en lichten ze m’n schedel op, ik wil alles proberen om hier vanaf te komen.” Tot nu toe moet ze het met haar huidige medicijnen doen. Soms slikt ze meer dan de voorgeschreven dosis Relpax. “Omdat mijn leven anders echt niet dragelijk is”.

Twee kwaden

Dat is een punt dat Radna graag wil maken. “Ja, er zijn veel mensen die in de problemen komen dankzij medicijngebruik. Maar dat is maar één kant van het verhaal. Er zijn ook veel mensen, zoals ik, bij wie het geen optie is om te stoppen. Ik wil ook liever geen troep slikken, maar het is kiezen tussen twee kwaden. En dan kies ik voor het kwaad dat voor mij het meest dragelijk is.”

Lees ook
Jarno heeft clusterhoofdpijn: ‘Ik heb soms acht aanvallen per dag’

NIEUWS | INTERVIEW

Bron: LINDAnieuws | Foto: Radna Bakena

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Monique van HasselMonique van Hassel

hallo, bij mij dezelfde ellende. Zodra ik de pijn voel neem ik 4 poeders in paracetamol met caffeine en 2 smelttabletten temgesic 0,5 mg. Heb het al sinds ik baby van 10 maanden was en nu 56 jaar later nog steeds en helaas ook erger dan vroeger.

Meer interview

Lees dit ook even

Please update your browser