interview

Karlines kliniek werd gebombardeerd: 'Zo'n luchtaanval gaat door merg en been'

Karlines kliniek werd gebombardeerd: 'Zo'n luchtaanval gaat door merg en been'

Het is vandaag twee jaar geleden dat een ziekenhuis van Artsen zonder Grenzen in het Afghaanse Kunduz gebombardeerd werd.

| Tim van Erp

Wij spraken met hoofd emergency team Karline Kleijer, die als hulpverlener tien jaar lang in verschillende conflictgebieden verbleef.

Lees ook
Evita (39) van Artsen zonder Grenzen: ‘Soms sterft er elke dag een kindje’

‘Leven dat ik koos’
Jemen, Darfur en de Centraal-Afrikaanse Republiek, om er maar een paar te noemen. Inmiddels woont en werkt Karline in Amsterdam, maar bezoekt zij nog steeds regelmatig enkele weken een conflictregio. “De eerste twee keer dat je van huis weggaat, vinden mensen dat spannend en interessant”, vertelt ze aan LINDAnieuws. “Daarna vragen ze: “Wordt het niet eens tijd dat je iets normaals gaat doen?’ Maar dit is het leven dat ik koos.”

Het ziekenhuis in Kunduz voor de aanslag:

Het ziekenhuis in Kunduz na de aanslag:

Boodschappen in oorlogstijd
“Het is niet zo dat in die gebieden het hele leven stopt omdat er oorlog is. De eerste paar maanden is iedereen van slag, maar op een gegeven moment wordt in oorlog zijn de nieuwe realiteit. Mensen gaan dan door met verjaardagen vieren, boodschappen doen en andere normale dingen.” Dat ‘normaal leven’ lukt echter maar tot op zekere hoogte. “Eens in de zoveel tijd word je opgeschrikt door bommen die dichtbij neervallen.”

Schokgolf
En dat is heftig. “Het geluid van zo’n luchtaanval gaat door merg en been”, vertelt Karline. “Die schokgolf, die is vooral heftig. Die laat ramen breken, dus je kunt je indenken hoe intens het voelt als hij door je lichaam heen trekt. Voor mensen die leven in zo’n regio, is zo’n aanval heel intimiderend.”

Lichamelijke reactie
Hoe het voor Karline was toen ze dat voor het eerst meemaakte? “Je schrikt gigantisch, en je denkt meteen: waar is die bom gevallen, en zijn er collega’s dood? Maar ik kon het ook heel rationeel benaderen: als je de knal hebt gehoord, weet je dat jij veilig bent.” Toch hadden de aanvallen een grotere impact dan zij merkte: “Toen ik weer in Nederland was, hoorde ik élk vliegtuig overvliegen. Mijn lichaam zette zich dan schrap, merkte ik.”

Patiënten én collega’s helpen
Karline was net een paar dagen gestopt met werken bij een kliniek in Taiz, Jemen, toen die doelwit werd van een bombardement. Hoe gaan hulpverleners om met zo’n noodsituatie? “In eerste instantie is er natuurlijk paniek: je wil je patiënten helpen, maar je collega’s zijn ook gewond. En dan ben je ook nog bang voor je eigen veiligheid.” Soms komen de aanvallers namelijk terug: zij wachten tot gewonden geholpen worden en slaan dan opnieuw toe.

Lees ook
Luchtaanval kliniek Kunduz was menselijke vergissing

De getroffen kliniek in Taiz:

AzG-kliniek Taiz

Boze bevolking
“In die angst probeer je als arts patiënten te stabiliseren en te helpen waar nodig. Uiteindelijk worden de patiënten in andere ziekenhuizen ondergebracht.” Dat is niet altijd even makkelijk, want soms liggen die – zoals in Taiz – ruim vijftig kilometer verderop. Een bijkomend probleem kan zijn dat de lokale bevolking denkt dat de artsen ter plekke de oorlog juist veróórzaken.

Gerechtigheid
“We proberen bij de lokale autoriteiten te benadrukken dat wij onafhankelijk zijn. We hopen dat onze kliniek op die manier geen doelwit wordt. Maar als dat wél gebeurt, kunnen de lokale mensen denken dat het door onze aanwezigheid komt dat hun kind of geliefde dood is.” Dat is ook wel eens gebeurd, en de hulpverleners proberen dan zo goed mogelijk uit te leggen dat zij neutraal zijn en waarom ze er zitten. Karline begrijpt het ook wel: “Mensen zijn emotioneel en boos. Ze willen gerechtigheid voor hun overleden dierbare.”

Petitie
In een nieuwe campagne, #NotATarget, benadrukt de organisatie hoe belangrijk het is om veilige medische zorg te kunnen bieden én ontvangen. Met een petitie roepen ze de Nederlandse regering op zich hard te maken voor veilige zorg in conflictgebieden. Ook ondertekenen? Dat kan hier.

NIEUWS | INTERVIEW

Bron: LINDAnieuws / Artsen Zonder Grenzen | Foto: Artsen Zonder Grenzen

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer interview

Meest gelezen

Meer interview

Lees dit ook even

Meer interview

Please update your browser