nieuws

Ilse heeft misofonie: 'Ik kan iemand die smakt wel wat aandoen'

Ilse heeft misofonie: 'Ik kan iemand die smakt wel wat aandoen'

De Rotterdamse misofoniepatiënt Ilse Willemstein (27) is blij dat Simon Keizer vandaag bekendmaakte dat hij geluidjes niet verdraagt

| Madelijne Daub

“Er zijn te veel mensen met misofonie die denken dat ze gek zijn”, zegt ze.

Hysterisch
Smakkende en slurpende geluiden vindt iedereen bloedirritant, maar dat maakt je nog geen patiënt. Van veel geluiden en handelingen kan Ilse hysterisch worden: gefluit, zwaar ademen, continu getik… “Mijn hartslag gaat ervan omhoog, ik krijg jeuk aan mijn handen. Als iemand smakt, wil ik die persoon letterlijk wat aan doen. Ik ga fysiek of verbaal tekeer, of verlaat de ruimte.”

Haat aan geluid
Mensen die misofonie (letterlijk: ‘haat aan geluid’) hebben, willen vluchten uit een ruimte met bepaalde geluiden. Dus blijven ze soms maar thuis, om niet met irritaties geconfronteerd te worden. Ilse weet sinds vijf jaar dat ze de neurologische aandoening heeft.

Focus
“Hoor ik iets storends, dan gaat honderd procent van mijn aandacht daarheen. Zo werkt mijn hoofd.” En nee, ze kán zich er niet voor afsluiten: “Ik voel dan woede en frustratie, maar ook verdriet. Je wil niet zo fel reageren, maar het gebeurt wel.” En dát is volgens haar het verschil tussen mensen met misofonie en mensen die zich ‘gewoon ergeren’: het verschil tussen irritaties en frustraties/woede.

Volle bak
Met drie broers in huis was avondeten vroeger een hel voor Ilse. “We zaten met z’n zessen aan de eettafel. Dan hoorde ik smakken, slurpen, een lepel tegen een gebit tikken, enzovoort.” Trok ze het niet meer, dan stampte ze weg. Haar moeder zei dat ze wat aan haar tolerantie moest doen. “Maar ik hoorde het allemaal zo extreem, ik werd gek.” Tegenwoordig houdt het gezin er rekening mee.

Radiootje
Ze werkt nu een halfjaar op de binnendienst sales van een bedrijf, maar haar collega’s zijn nog niet op de hoogte. “Het gaat wel aardig. Ik heb een eigen radiootje meegenomen, dat staat dicht bij mij. En tijdens het dagelijkse appelmomentje van collega’s ga ik even een rondje drinken halen.”

Te onbekend
Dat Simon Keizer nu met zijn misofonie naar buiten treedt, juicht Ilse toe. “Ik wil er meer bekendheid voor.” Ze hoopt dat de medische wereld erin gaat duiken. “Een depressie is een erkend iets, ook al zie je het niet. Maar dit is zo’n onbekende term, dat mensen er meestal geen rekening mee houden.”

Heb je zelf misofonie? Bij de Vereniging Misofonie NL vind je meer informatie.

NIEUWS | INTERVIEW

Bron: LINDAnieuws | Foto: Ilse Willemstein

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

ManouManou

Ik herken dit heel erg. Zelf heb ik het met ademgeluiden/ snurken. Ik word helemaal gek en ga gekke dingen doen. Ik vind dat dokters er meer mee bezig moeten zijn, want je kunt er heel depressief van worden. Ook vind ik dat de wereld meer over deze 'ziekte'moet weten.

Syl PenningsSyl Pennings

Ik herken het zo goed! Bij mij komt er bijv geen chips, nootjes, niks wat kraakt in huis. Als ik ergens ga uit eten, en ik hoor het van iemand anders, reageer ik precies zoals jij. Ben ik in een winkel, en er staat er een voor me of achter me, en ik hoor het, meld ik me ook. En steeds daarna denk ik, kon het niet normaler? Had ik niet gewoon kunnen weglopen? Maar nee, het wekt enorme woede op, terwijl ik helemaal niet zo ben. Ik ervaar er een enorme last van, want ik ga bijv niet met vrienden uiteten, want het zou zo maar kunnen zijn....dus ja meid, ik begrijp je....

Paul de KantelaarPaul de Kantelaar

Oke, goed om te weten, iets om rekening mee te houden wanneer iemand een dergelijk verzoek doet, maar dan nu de volgende vraag voor de toekomst: Is het een welvaartziekte of is het van alle tijden?

RalphRalph

Ik heb er heel veel last van gehad, ik kon helemaal geen geluidjes meer verdragen en liep de hele dag met geluidsdempers op die bouwvakkers gebruiken, ik ontplofte van ieder geluidje, ik was altijd helemaal overprikkelt. Het moderne middel voor adhd Atomoxetine(Strattera) helpt bij mij heel erg goed in combinatie met een lage dosering Quetiapine, ik raak niet meer overprikkelt !!!

MariëlleMariëlle

Toch bijzonder dat mensen een natuurlijk product gelijk stellen aan een gezond product.ik kan genoeg natuurlijke producten noemen die dodelijk zijn namelijk.Wat dacht je van de amaryllis en de aronskelk.puur natuur maar ik raad je toch af er van te eten!

Paul de KantelaarPaul de Kantelaar

Ik zou dan toch eens wietolie proberen. Is gezonder, sterker nog, het is een natuurlijk product.

IJsbrandtIJsbrandt

Regelmatig terugkomende geluiden nemen mij alle concentratie weg, ik kan dan niet meer nadenken.Jaren geleden heb ik oordopjes van kunststof laten aanmeten, maar dat neemt ook niet alle geluid weg. Het grootste deel van de dag breng ik door in mijn hobbykamer, daar hoor ik weinig.Ik kan niet op vakantie, niet in een wachtkamer, niet in een winkel, uberhaupt niet tussen mensen.Als ik bij mijn huisarts in Duitsland over het probleem wil praten, geeft hij gewoon geen antwoord en gaat verder met zijn administratie.Ik heb me na mijn pensionering volledig geïsoleerd mede door deze aandoening.

Petra Petra

Ik herken dit!Ik heb dat vroeger toen ik een jaar of 14, 15 was ook heel erg gehad.Ruzies thuis omdat ik me niet moest aanstellen. Maar dat gesmak, bestek getik op het bord of vork tegen het gebit.... De neus ophalen,een appel eten... Die geluiden...Om gek van te worden! Ik heb het nu (na 35 jaar) nog wel, maar probeer me er nu niet aan te storen.Soms lukt dat maar vaak ook niet. Als je hier last van hebt is dat echt heel erg vervelend.Sterkte voor iedereen die dit kent

SonjaSonja

Ik erger me vooral aan geluiden die net te horen zijn. Een zoemer, een piepje ergens of een alarm. Vorig jaar is er bij een straat achter me in een leegstaand huis een alarm voor dagen afgegaan. Maar zo zacht dat je het constant hoorde. Om gek van te worden.

PeterPeter

Beetje autistentrekjes! Vooral mensen die geluid maken tijdens het eten/drinken. roerende lepeltjes en tikkende vorken. AHHHH dan ren ik naar buiten en ga heel hoog en wild springen.

MM

Same here en mijn zoontje ook. Hij haat overblijven en eten met de andere kindjes. Het is echt een rotgevoel als je idd een reactie voelt van boosheid terwijl je zelf wel weet dat dat totaal onterecht is, maar er ook niks aan kan veranderen. Het is lastig vooral bij een kind, ik kan nog wel relativeren en i.d.d. afstand nemen vd situatie, hij voelt ook veel boosheid. De huisarts wel eens om advies gevraagd maar die neemt het totaal niet serieus, idd toleranter zijn naar anderen is zijn conclusie. Het AMC biedt een behandeling voor misofonie.

PeterPeter

Ook voor mij is het (helaas) heel herkenbaar. De irritatiegrens kan binnen 2 seconden op 100% zitten en dan moet je uit de situatie! Mensen kunnen zich vaak niet voorstellen hoe het is/voelt om Misofonie te hebben. Het kan sociaal heel belastend zijn. Ik hoop dat er hier door meer bekendheid en begrip komt voor Misofonie. Maar nog belangrijker, ik hoop dat mensen die zich hierin herkennen en nog niet weten dat ze aan Misofonie lijden er door geholpen worden. Dat het een naam heeft en dat ze niet alleen zijn...

Meer nieuws

Meest gelezen

Lees dit ook even

Please update your browser