nieuws

Emmelie (24): 'Bloedvergiftiging kostte me bijna mijn leven'

Emmelie (24): 'Bloedvergiftiging kostte me bijna mijn leven'

Vandaag, 13 september, is het Wereld Sepsis Dag. Sepsis (bloedvergiftiging) is een nog relatief onbekend ziektebeeld, dat dodelijke gevolgen kan hebben.

| Teuntje Verbaandert

Emmelie (24) liep ernstige bloedvergiftiging op na het plaatsen van een spiraaltje. Ze deelt haar verhaal met LINDAnieuws.

Lees ook: Muhammed Ali overleden aan bloedvergiftiging

Vergif in heel je lichaam
Een bloedvergiftiging of sepsis ontstaat door de verspreiding van bacteriën in het bloed. Normaal gesproken vernietigen de witte bloedlichaampjes de bacteriën, maar in sommige gevallen kunnen de ziekteverwekkende bacteriën zich snel vermenigvuldigen. Zo komt het ‘vergif’ in heel het lichaam terecht en volgt er een heftige reactie van het lichaam. Emmelie: “Mensen met een verminderde weerstand, zoals baby’s en ouderen, lopen een groter risico. Maar het kan iedereen overkomen. Daarom is het zo belangrijk dat er meer aandacht voor komt.”

Net op tijd
Emmelie liet begin dit jaar een spiraaltje plaatsen, maar liep een bacteriële infectie op. “Ik had gewoon pech. Het is niet dat er iets misging, dat de arts onhygiënisch werkte bijvoorbeeld.” Vlak na de ingreep voelde Emmelie zich niet goed. “Ik had wat vage klachten, maar ik dacht dat ik een griepje had. Na een aantal dagen leek het me toch verstandig om naar de huisarts te gaan. Mijn koorts was zo hoog dat ik meteen naar de eerste hulp werd gestuurd.” Dat was maar goed ook, bleek achteraf. “Als ik niet naar de huisarts was gegaan, zou ik de volgende ochtend waarschijnlijk niet gehaald hebben.”

Schermafbeelding 2016-09-12 om 17.05.51

‘Blij dat ik er nog ben’
“Op de eerste hulp bleek dat er abcessen in mijn buik waren gegroeid. Hierdoor kreeg ik een buikvliesontsteking en belandden de bacteriën in mijn bloed, met als gevolg een bloedvergiftiging.” Emmelie raakte in een septische shock waardoor de organen te weinig zuurstof kregen. “Met als gevolg dat tijdens een operatie niet alleen de abcessen, maar ook een eierstok verwijderd moesten worden.” Emmelie heeft hierna vijf dagen op de intensive care gelegen en vervolgens nog drie weken in het ziekenhuis. “Ik ben heel erg blij dat ik er nog ben, maar het leven staat wel heel erg op zijn kop. Het herstellen duurt ook lang, na de operatie was ik zo verzwakt dat ik niet eens een potlood op kon tillen en moest ik opnieuw leren lopen.”

Wereld Sepsis Dag
Emmelie vindt het heel belangrijk dat er meer aandacht komt voor het ziektebeeld. “Sepsis is relatief onbekend. Toch is het een van de meest voorkomende doodsoorzaken. Er sterven wereldwijd meer mensen aan sepsis dan aan prostaatkanker, borstkanker en HIV/AIDS tezamen.” Het lastige is dat Sepsis moeilijk te herkennen is. “Door de symptomen lijkt het een beetje op een griepje: koorts, rillingen, verhoogde hartslag, algehele malaise.” Het is daarom ook lastig om te bepalen wanneer je naar de huisarts moet of wanneer je ‘gewoon’ uit moet zieken. Ook de oorzaak is niet altijd te achterhalen: “Het kan ontstaan uit zoiets simpels als een keelontsteking, blaasontsteking of in mijn geval dus het laten plaatsen van een spiraaltje.”

Awareness
Waarom Emmelie haar verhaal graag wil delen? “Het is belangrijk dat mensen weten dat het bestaat en dat je het gemakkelijk op kan lopen. Er zijn veel dodelijke slachtoffers en toch is het ziektebeeld relatief onbekend. Ook door artsen wordt het niet altijd op tijd herkend. Wanneer er meer over gepraat wordt, wordt het misschien ook beter herkend. Ik hoop daaraan bij te kunnen dragen met mijn verhaal.”

Schermafbeelding 2016-09-12 om 17.05.00

NIEUWS | INTERVIEW | GEZOND

Bron: LINDAnieuws | Foto: Eigen beeld

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

NicolleNicolle

Mag ik vragen om wat voor soort spiraaltje het gaat? Sinds een paar jaar heb ik ook een spiraaltje (koper) en soms last van hevige buikpijn. Zo erg dat ik lijkwit wordt en bijna flauw val. Al verschillende onderzoeken gehad maar konden niets vinden in het ziekenhuis. Nu gaat het gelukkig weer tijdje goed, maar vind het toch wel raar...

MariaMaria

Wat een herkenbaar verhaal. Ik heb het in april opgelopen en er op tijd bij. Maar 8 dagen in het ziekenhuis. Met dank aan de anti biotica en de inzet van de doctoren. En nooit meer een Spiraaltje, er komen steeds meer van dit soort verhalen naar buiten. Dus dames , wees gewaarschuwd. Dit is geen gevalletje van pech meer, maar van slechte voorlichting en ondezoek.

MarleenMarleen

Emmelie jou verhaal lijkt erg op die van mij, en lees voor het eerst wat Sepsis is! Al is het al 28 jaar geleden ik beleef het nog als de dag van gisteren.Na de bevalling van ons tweede kind liet ik een spiraaltje plaatsen ivm borstvoeding, na een jaar heb ik hem in het ziekenhuis laten verwijderen omdat hij niet goed zat en buikpijn veroorzaakte. Ik werd zwanger en vond dat helemaal niet erg, want ook dit kindje was welkom! Maar ipv dat ik daar van genoit zat ik om de haverklap bij de huisarts en die heeft uiteindelijk bloed afgenomen en kwam de zelfde ochtend langs om te zeggen dat ik naar het ziekenhuis moest omdat er ergens een onsteking zit. Na een week te hebben gelegen, vroeg ik of ik naar huis mocht want het bleek wat beter te gaan, de gynaecoloog zei dat het allemaal wel mee viel je ben een beetje grieperig en bloedarmoede en een beetje zwanger! Ik ben een dag en nacht thuis en de volgende nacht gaat het helemaal mis en ik wist niet waar ik het zoeken moest van de pijn. Ik ben op zaterdag ochtend om 6 uur daar weer aangekomen en pas om 12.30geopereerd en werd wakker op de ic, ik heb daar een week geleden en daarna nog drie weken op een kamer alleen en daarna mocht ik op een drie persoonskamer. Wat bleek nou, er zat ook net als jou een abces bij de eierstok en die was die nacht geknapt en dat gaf een buikvliesontsteking als gevolg. Doodziek ben ik geweest en het bleef daarna ook problemen geven en hebben ze het kindje met de keizersnede verlost, en dat na vijf dagen is overleden. Antwoord heb ik nooit gekregen hoe dit heeft kunnen gebeuren. De gynaecoloog die mij destijds zei dat ik een beetje grieperig was, die heeft wel wat steken laten vallen en mijn dossier was spoorloos verdwenen, het hele ziekenhuis is doorzocht en is nooit boven water gekomen.Ik was dus heel verrast dat ik het verhaal van jou en Claudia las. Het heeft dus 28 jaar geduurd voor een beetje herkenning!En ik blijf het nu volgen, want het is een hele strijd geweest! Bedankt dat je het naar buiten hebt gebracht!

Regine DirkseRegine Dirkse

Helaas is dit voor mij ook herkenbaar.Na t plaatsen van een mirena spiraal kreeg ik buikpijn. Heb de dag door gelopen maar s Avonds toch maar even spoedpost. Na wat onderzoek dacht men buikgriep en stuurde me naar huis.De meest vreselijke nacht van mijn leven gehad. Ieder uur op het toilet en met pijn dan tijdens een bevalling.Uiteindelijk was t mijn zin van toen acht die om half negen mijn ouders belde om te komen. In het zh wisten ze zo gauw buurt wat ze moesten. Ik zakte wil steeds weg en er was wil iets van een ontsteking te zien. Vanwege de pijn besloten ze rond 16 uur ( was er vanaf 9.30 op de EHBO) me toch naar op te nemen. Die nacht rennen er vier man rond mijn bed om mij met spoed op de IC te krijgen want mijn bovendruk was veel te laag en kregen ze niet met omhoog.Ik heb uiteindelijk scans, echo's, biopten, foto's en een kijk operatie gehad. Er zat een halve liter troebel vocht in mijn buik dus middels een kijk operatie werd dat verwijderd en omgaat mijn appendix er ontstoken uitzag is die ook gelijk verwijderd. Dit was echter pas maandag avond ( na al drie dagen zh).Ik heb uiteindelijk twee weken in het zh gelegen. Er was geen arts die de verantwoording naam omdat niemand met zekerheid kon zeggen wat de oorzaak was. Nu, twee jaar later, ben ik nog steeds niet volledig hersteld, gebruik sinds nog morfine en heb chronische zenuwpijnen aan t buikvlies er aan over gehouden. Een traumatische ervaring voor mijn kids en mij.

claudiaclaudia

Bijna 8 jaar geleden voelde ik me al paar dagen niet lekker. Huisarts laten komen.Mijn diagnose werd ook als eerste op een griep gezet, wel de griep waar mensen griepprik voor kregen. Maar niets was minder waar.....s nachts lag ik in het xiekenhuis....zwaar van de wereld! Andere dag hebben ze mein coma gebracht en me vervoerd naar een andere ziekenhuis. Daar hadden ze zo ontdekt dat ik bacterie soortgelijk als pfeiffer, vocht in mijn hartzakje had. Dubbele zware longontsteking en bloedvergiftiging. 2 weken coma en 2 weken beetje opknappen en idd leren lopen alles. Gelukkig helemaal hersteld.maar na zh ook nog bijna 2 jaar echt opknappen thuis.....Nu gezond gelukkig getrouwd en moeder van 2 heerlijke jochies....

IdeletteIdelette

Wat goed dat je dit naar buiten brengt Emmelie. Een indrukwekkend en heel duidelijk verhaal. Een geweldige zet, dank voor deze belangrijke bijdrage aan de bekendheid van sepsis!

Meer nieuws

Meest gelezen

Meer nieuws

Lees dit ook even

Meer nieuws

Please update your browser