column robin

XXIV roel van velzen

XXIV roel van velzen

Op een verkleedfeestje ontmoette Robin Spiderman, alias Tom.

Ik hoor het veelbelovende deuntje van mijn telefoon. Het is Tom. <Als we zaterdag gaan kroegentochten, ben je dan weer een poes?> <Mwah, heb eigenlijk wel zin in een andere rol.> Sms ik terug. <Spannend! Ben benieuwd. Weet je nog een leuke rol voor mij?> <Roel van Velzen.> Ik aarzel. Kan hij hier wel om lachen? Natuurlijk kan hij dat. En ik druk op verzenden

. Ik krijg geen sms terug. De volgende dag evenmin. Alle mogelijke scenario’s gaan door mijn hoofd. Zijn telefoon is gestolen. De sms is niet aangekomen. Zijn batterij raakte leeg net op het moment dat hij de sms opende, toen hij zijn telefoon weer aanzette is hij vergeten hem alsnog te open te maken. Het meest logische excuus: hij kan er gewoon niet om lachen (of erger: ik heb hem zwaar gekrenkt) voert de boventoon. Moet ik sorry zeggen? Door het stof gaan en hem duidelijk maken dat het niet slecht was bedoeld? Vertellen dat het me niet uitmaakt dat hij vijf centimeter kleiner is?
Nee. Ik zie het als een goeie test. Als Tom niet tegen een grapje kan, ben ik hem liever kwijt dan rijk. Sterker nog: ik heb mezelf, zonder het te weten, een lange avond met een saaie lul bespaard.
Maar hij is helemaal niet saai. Tenminste, vorige week niet. Sterker nog, hij is eigenlijk best leuk. Zou ik dan toch niet… ‘Absoluut geen sprake van,’ spreek ik mezelf bestraffend toe. Dit is wat je noemt geluk bij een ongeluk. Een goeie redding. Niet meer over nadenken. Klaar.
De volgende dag ga ik met frisse moed naar de zaak. In de auto besluit ik, tegen alle adviezen in, om De Amerikaan te mailen wanneer hij precies in Nederland is. Net als ik zijn adres in een nieuw mailvenster intik word ik geroepen door een collega. “Robin, ik heb een pakketje voor je,” zegt ze. “Heel vreemd. Alleen je naam en adres staan erop. Geen bedrijfsnaam. Niks.” Ik pak het aan. Het is een witte bubbeltjesenveloppe met mijn naam, en het adres van de zaak in hanenpoten geschreven. Er zit een sticker op van het postkantoor. Ik voel aan de inhoud. Het kan een DVD zijn, maar net zo goed een boek. “Nou, maak open,” moedigt ze me aan.” Ik kijk naar haar en trek mijn wenkbrauwen op. “Ok. Houd je gemak. Het is vast persmateriaal.” Ik stop mijn rechterwijsvinger tussen de plakstrip en de plakrand en trek de bovenkant met een haal open. Dan keer ik de enveloppe om. De inhoud valt met een klap op mijn toetsenbord. Het is een DVD. Veel geel in de kaft. Ik hoef me niet lang te concentreren om te zien om wat voor soort DVD het gaat. Ook mijn collega heeft niet lang nodig alvorens alarm te slaan en de hele afdeling op de hoogte te brengen. “Nou,” gilt ze verbaasd, “Wie stuurt jou nou een pornofilm? Op je werk nog wel.” Ik voel alle hitte die mijn lijf in een paar seconden kan produceren naar mijn hoofd stijgen en schiet spontaan door mijn deo heen. De hoofden van collega’s in de kamer tegenover de mijne draaien als die van nieuwsgierige kippen onze kant op. “Porno,” wordt er gefluisterd. “Robin en porno,” hoor ik roezemoezen. Binnen een paar seconden staat er zeker zes man om mijn bureau. “Ik. Ik…” stotter ik. “Dit is niet voor mij. Wie stuurt mij nou porno? Ik zou niet weten waarom?” Ik kijk eens goed naar de DVD, iets dat ik eerder niet heb gedurfd. Ik onderscheid lichamen. Veel huid. Leer. Gore blikken. Open- en omhoogstaande lichaamsdelen. Ik kijk nog eens beter. Het is geen gewone porno. “Het is dwergenporno,” hoor ik verheugd achter me giechelen. Inderdaad. Het is porno met extreem kleine mensen. Nog steeds gaat er geen lampje branden. “Maak open,” moedigt mijn collega me aan. “Ja. Snel. Openmaken,” juicht de rest. Heel voorzichtig klik ik het hoesje open. Alsof de inhoud me kan bijten. Er zit een A4-tje in. Dubbelgevouwen. Mijn adem stokt. Ik kijk recht in het grijzende gezicht van Roel van Velzen. Snel trek ik het papiertje los. Aan de achterkant staat in dezelfde hanenpoten als op de enveloppe geschreven: “Zo, ik heb mijn huiswerk gedaan. Zullen we zaterdag scène vier naspelen? Groetjes, ‘Roel van Velzen’”

Lees aflevering XXV ‘Ludieke Actie’

COLUMN ROBIN

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

IlonaIlona

fantastisch! whahahah

SaarSaar

Ge-wel-dig!

TessaTessa

Geniaal!

MarMar

Ik hoop nog steeds dat dit inderdaad allemaal geen fictie is, maar gewoon werkelijkheid. Te leuk namelijk!

MartineMartine

GEWELDIG!!!!!:-D

lindalinda

lekker stout!!

AshaAsha

Hebben en houden die gozer, zou ik zeggen. Never a dull moment!

DeborahDeborah

OMG! So funny! zal je maar gebeuren!

marloesmarloes

hahahahahahahahahahahha,wat een briljante kerel!

NousNous

Hahaha.. Wat een topactie!

Meer column robin

Meest gelezen

Meer column robin

Lees dit ook even

Meer column robin

Please update your browser