LINDA.lijnt

Bouchra blogt: 'Papa zegt dat je geen fiets hebt omdat je het nog moet leren'

Bouchra blogt: 'Papa zegt dat je geen fiets hebt omdat je het nog moet leren'

Bouchra Zouine (47) uit Drenthe is een zelfbenoemde ‘Marokkaanse stadse boerin met divagedrag’. En moeder van twee kinderen, die tien kilo kwijt wil. Daarom doet ze mee aan LINDA.lijnt.

| Bouchra Zouine

Een paar keer per week blogt ze over haar dieetpoging én over haar leven op de melkveehouderij die ze samen met haar man runt.

Lees ook
Cindy lijnt mee: ‘Ik wil zwemmen, lopen, fietsen en af en toe een bitterbal’

Blog #6 Vrijdag 31 maart: Fietsprimeur
Vanaf het moment dat Kleuter & Co leerden fietsen, werd ik dagelijks gebombardeerd met de vraag, nou ja, meer een bevel; ‘vanaf nu gaan we fietsen naar school, want fietsen is het leukste wat er is.’ Doen we, beloofd, zodra het lente is. Dit was vorig jaar.

De druk werd afgelopen weken extra opgevoerd, toen de eerste zonnestralen voorzichtig door het wolkendek braken. Nu moet je weten dat ik van nature een happy fietsloze ben. In de stad had ik een kroegbarrel, zo eentje waarvan het slot duurder dan de fiets is. Maar op het platteland gaan fietsen? Nee. Je hebt altijd wind tegen en de afstanden worden altijd gemeten in dubbele cijfers. En dus bleef de fiets bij de verhuizing achter waar die hoort. De stad.

Tot deze week kleuter mij voor het blok zette. ‘Mama, waarom heb jij geen fiets?’
‘Mama rijdt liever met de auto.’
‘Mama, kan jij eigenlijk wel fietsen?’
‘Jazeker.’
‘Papa zegt dat jij geen fiets hebt omdat jij het nog moet leren.’
‘Zeg maar tegen papa dat mama een heus fietsdiploma heeft. Gehaald op de fietscursus bij het buurthuis.’

Enfin, er moest dus een fiets komen. Kritisch ben ik wel. Geen opoefiets. Geen bakfiets, God behoede, zéker geen bakfiets: niet goed voor mijn imago – dan moet je je wijntje inleveren voor kraanwater met komkommerslierten en bijbehorend King Louisjurkje. Geen kratje voorop met een bloemenguirlande. Boodschappen doe je met de auto. Punt.

Geen elektrische. Volgens Boer R. kun je voor dat bedrag een kniklader aanschaffen. Geen racefiets, want dat zadel hè.

Zeker geen Citytourfiets. Mij niet gezien in een unisex afritsbroek met een ANWB windjack voor hem en haar. Je begrijpt het. Het is een Citytourfiets geworden. Die afritsbroek en windjack zullen niet lang meer achterblijven. En volgend jaar een fietsvakantie. Het kan verkeren!

Vandaag voor het eerst met Kleuter & Co naar school gefietst. In het kader van verantwoord opvoeden en ter afsluiting van 45 jaar integratie. Onderweg duimpjes omhoog van de buren en bij aankomst een staande ovatie van de schoolpleinmoeders.

Ondertussen fiets ik mooi de kilo’s eraf.

thumbnail_20170331_075717 20170314_181724 thumbnail_20170310_145149

Blog #5 Woensdag 29 maart: De boer, het weer en prioriteiten
Voordat ik boerin werd, was ik zakenvrouw. Mijn dag begon steevast met straffe espresso en een filecheck. Waar zou ik vandaag weer achteraan moeten aansluiten?

Hoe anders is het nu. Sinds ik mijn leven deel met boer R. heb ik geleerd dat het weer, sinds 10.000 voor Christus tot 2017 na Christus nog altijd het dagritme bepaalt op het platteland.

Tot ik verkering kreeg met boer R. was het weer vooral een onderwerp om over te klagen, zoals de rest van Nederland graag doet. Te koud, te nat, te warm, te heet. Tegenwoordig raadpleeg ik ’s ochtends eerst Buienradar, dan de melkprijs, dan het nieuws. Dan volgt mijn agenda.

Er valt met boeren gewoon geen afspraken te maken. Niet dat het onbetrouwbare lui zijn, maar het weer bepaalt waar, wanneer en hoe laat iets gaat plaatsvinden.

Er ontvouwt zich daarbij een duidelijk traditioneel gezinspatroon bij mij en boer R. In de lente en zomer sta je er als ‘boerin’ vaak alleen voor. Moet ik mijn nagelstyliste afzeggen, theatervoorstelling annuleren, Kleuter & Co faciliteren. Sta ik daar als geëmancipeerde vrouw.

Een gevalletje: wie betaalt, bepaalt. Zo vaak zelfs dat ik een keer mijn Facebook-relatiestatus in vrijgezel heb gewijzigd.

Gisteren was het rokjesdag. Voor Boer R. was dát de dag om de mest uit te rijden. Voor mij reden om het buitenshuis op te zoeken. Terrasje, drankje, en rokje dus.

De enige vraag die ik mezelf stelde: wijn of geen wijn? Ik koos voor geen wijn. Maar wél een ‘gezonde’ gin-tonic.

bouchra

Bouchra at daarnaast ook een (écht gezonde) salade:

bouchra

Vlog dinsdag 28 maart: Heel wat minder praatjes dan gisteren
Heel wat minder praatjes dan gisteren… Maar de tijd loopt door: de deadline komt steeds dichterbij. 80 procent voeding en 20 procent beweging zeggen ze. Op dit moment voelt het toch echt andersom. #houvol


Blog #4 Maandag 27 maart: M&M’s op steroïden
Paaseitjes vallen voor mij in de categorie: pepernoten, oliebollen en lamsvlees. Het hele jaar taal je er niet naar, maar rond Sinterklaas eet je er zo een kilo van weg. Of kom je met Oud en Nieuw – of zeg maar gerust de héle maand december – elke dag met een verse zak oliebollen thuis. En tijdens het Offerfeest eet je zes weken lang lamsgerechten voor ontbijt, lunch en diner.

Paaseitjes dus. Natuurlijk zag ik ze in september wel liggen in de buurtsuper, gebroederlijk naast de pepernoten. Al die tijd geen paasei gezien in mijn huis.
 Maar nu zijn ze toch mijn huis ingeslopen. Een raadsel hoe dat komt.

paaseitjes

Paaseitjes zijn gevaarlijk: het zijn net M&M’s op steroïden.
 Bij oliebollen protesteert je maag onherroepelijk na een overdosis, en na een handje pepernoten, met de ietwat weeïge geur, kan je geen noot meer zien. Maar paaseitjes zijn van chocola. En hou je niet van puur, dan is er altijd wel een andere smaak van je voorkeur. 
Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar bij mij gaat een familiezak M&M’s helemaal op. Voor de vorm laat ik soms nog een bodempje liggen. Datzelfde geldt voor paaseitjes.

Ik ben al maanden bezig met sporten en voeding en zo, met een personal trainer en alles.
 Er zijn dan ook de nodige kilo’s af en er is wat spiermassa bij gekomen. 
Door al mijn inspanningen in de sportschool en keuken is het een reële mogelijkheid dat ik in juni strak in mijn rode bikini als Beilens Beach Babe met kleuter & co kan rondparaderen op het lokale strandje.

Dat eieren symbool staan voor lente begrijp ik. Een ei is het begin van nieuw leven.
 Maar moet dat per se chocolade zijn? 
Zucht, ik ga maar wat echte eieren scharrelen op de boerderij. Het haasje ben ik toch.

wie-is-het-haasje

Blog #3 Vrijdag 24 maart: Falen is geen optie
De kop is eraf. Het is afzien op tijden, vooral ’s avonds na gedane arbeid. 
Overdag trouwens ook, ik heb wat afgetraind deze week.
 Voelde spieren op plekken waarvan ik niet wist dat die bestonden.

20170323_104304

Wat hielp? 
1001 keer #houvol op je tijdlijn voorbij zien komen.
De massale steun van boeren, burgers en buitenlui. Naboarschap XL.

Enfin, zoveel belangstelling is een goede stok achter mijn derrière. 
Ik durf bijna niet meer in het openbaar te eten. Falen is geen optie: je wil niet afgaan als heel Drenthe meekijkt. 
Maar bekijk het vanuit de positieve kant. 
Alles wat je aandacht geeft, groeit. Beloning en complimenten zijn de basis voor succes.
 En dus groeit mijn zelfvertrouwen, mijn doorzettingsvermogen en vooral mijn plezier.

Dit alles vanuit PBS. PBS zegt u? Ja, Positive Behaviour Support. 
Man, ik PBS me dagelijks suf met Kleuter & Co, dus waarom niet voor mezelf? 
Een beloning voor gehaalde doelen. Ik ben helemaal fan. Volgens vriendinnen ben ik de PBS expert…
 De buit is een mooie chique outfit. All matchy matchy, je bent diva of je bent het niet! 
En na de ‘intensieve’ Meet & Greet met Carlos, is het eindelijk weekend. 
Rust is er nooit echt op een boerderij, maar wel aandacht voor elkaar en beheerste chaos.

Goed weekend allemaal. Hou van het leven, het leven houdt van jou.

20170323_112514

Blog #2 woensdag 22 maart: wat moet dat moet
D-Day. Maandagochtend, 20 maart. De dag die je wist dat zou komen. Hoe is het jullie vergaan? Door schade en schande wijs geworden, weet ik inmiddels dat op maandag beginnen gewoon ruk is.
 Gedoemd te mislukken, en ik bén al geen ochtendmens. Geloof me, niet handig op een boerenbedrijf, waar de wekker standaard om 05.00 uur ’s ochtends afgaat.

Natuurlijk kan ik op zondagavond al de ontbijttafel klaarzetten, de broodbakjes vullen, en de eeuwige was uit de droger halen, maar dat doe ik niet.
 Kwestie van prioriteiten stellen of misschien wel mijn mediterraanse DNA. Mañana, Mañana hè.

Tegen de tijd dat ik Kleuter & Co om 8.20 uur op school heb afgezet, heb ik al een workout erop zitten. En dan moet de dag nog beginnen. Ik probeer nog telefonisch mijn personal trainer over te halen om de training van 08.30 naar 10.00 uur om te zetten. Hij trapt er niet in. Een half uur later, zestig squats, zestig sit-ups, en dertig push-ups verder, kijkt hij mij triomfantelijk aan: “Heerlijk toch, gelijk het maandagochtendgevoel weg.” Mij kan je wegdragen. Vraag me af waarom ik dit ook alweer doe, vast de midlifecrisis, Boer R. houdt toch wel van me, zegt-ie, met of zonder killerbody.

Maar wat moet dat moet.

Op de terugweg doe ik boodschappen. Op het platteland geen Jumbo om de hoek of nachtwinkel te bekennen. Wel een SRV-wagen, dat dan weer wel. En dus sla je alles driedubbel in. Een workout op zich.

Thuis valt mijn oog op onze planner. Ik lees: gast van de dag in Berengroep van onze kleuter, pleinwacht op school, boekhouding/jaarcijfers, kinderen halen, gymles van de kleuter. 
Boer R. vraagt waarom mijn maag knort als een varken. Ik besef opeens dat ik op een bidon water en vijf (standaard koude) espresso’s na, nog moet ontbijten. En dat is dan ook gelijk onze eerste valkuil.
 Afvallen lukt alleen bij een goed ontbijt.
 Mijn plan van aanpak: ontbijt als een Brit (uitgebreid), lunch als een boer (warm) en dineer als een sporter (gezond). 
Deze manier van eten beperkt mijn behoefte om alles wat los en vast zit naar binnen werken, tot aan de snoeptrommel van de kinderen.

Ik besef heel goed dat jullie niet allemaal het voordeel hebben van thuiswerken, maar zoek naar mogelijkheden die wel bij je passen. 
Het gaat je lukken en het werkt. Probeer het maar.
 Ik ben vanochtend alvast begonnen, al moest ik er wel nog vroeger voor uit. Fijne dag lieve supporters.

Bouchra’s ontbijtje:20170320_132753

Blog #1 maandag 20 maart: dag buikkussen, hallo killerbody
Ping! Ik open mijn mailbox en zie… mail van LINDA! Ik doe een vreugdedansje en omhels mijn man die net uit de stal binnenkomt, omringd door een walm van ‘natuurlijke’ geuren. Sta je daar met je dure Chanel. De geur van lente op het platteland.

Enfin, vanaf vandaag blog ik voor LINDA.lijnt. Ik doe mee met Linda en met mij jullie allemaal. We zijn met duizenden: getal maakt macht, en eendracht leidt tot kracht. Deze keer gaat het ons lukken.

Dit is het begin van mijn inspanningen om te herrijzen als fitgirl met een soort van sixpack of zoiets. Daarover later meer.

Maar eerst: wie ben ik? Mijn naam is Bouchra, ik ben 47 jaar en moeder van kleuter & Co (5 en 7 jaar), vrouw, vriendin, voetbalcoach en boerin. Op onze melkveehouderij in Beilen (Drenthe) zorg ik samen met boer R. voor onze kinderen, honderd koeien, kalfjes, de hond, vier katten en twee oude kippen.

Eén van de katten en de twee kippen:   20170320_093430

En ik ben nu dus ook blogger, over de strijd tegen de kilo’s (the story of my life). Want die schattige vetrolletjes verdienen het predikaat schattig allang niet meer. En de zwangerschapskilo’s van inmiddels vijf jaar geleden moeten er nu toch echt af.

Het wordt urgent als je de zwangerschapshormonen hebt verruild voor die van de overgang. Ik ben 76 kilo bij een lengte van 165 cm, en heb een buikomtrek van zo’n 100 centimeter.

20170319_232011

Noem een dieet, challenge of maaltijdvervanger en ik heb ze uitgeprobeerd:
– pleisters; check… om erachter te komen dat deze pas echt effectief zijn als je ze op je mond plakt.
– Shakes, pillen, toverdrankjes, koolhydraatarm menu… check, check… checkfakkingcheck.
– Sportschool, wandelen met de hond… ging vaker niet dan wel.

Van het geld dat ik heb besteed aan alle ‘hulpmiddelen’ had ik inmiddels handgemaakte Italiaanse designer leren laarzen met bijpassende tas kunnen kopen.

Begin dit jaar was mijn goede voornemen, net als vorig jaar en het jaar daarvoor: afvallen. Met dit verschil: 3 januari stond ik in de sportschool, met een echte personal trainer, een trainingsschema en voedingsbegeleiding.

Mijn doel voor LINDA.lijnt is 5 à 10 kilo, waarbij ik de focus zal leggen op de centimeters van mijn buikomtrek, heupen, benen, sterkere spieren en een betere conditie. Geen trucjes, geen poedertjes, maar mét gebruik van boerenverstand.

De 50 komt in zicht en de zomer nadert helemaal in rap tempo. Dag buikkussen, hallo killerbody!

Het begin is er; verstandig eten en meer bewegen, met elkaar gaan we het afmaken. Want afvallen doe je in hoofd, met je mond en lichaam. Ik hoop dat we elkaar de komende zes weken kunnen inspireren, motiveren en complimenteren.

Op een melkveehouderij in Drenthe, zorgt Bouchra samen met haar man voor de kinderen, honderd koeien, kalfjes, een hond, vier katten en twee oude kippen.
Bouchra in de boerderij

Linda de Mol gaat afvallen. En jij kunt met haar meedoen. Meld je hier aan voor LINDA.lijnt en maak kans op een ontbijt op het LINDA.festival (10 & 11 juni). Bekijk Linda’s persoonlijke vlogs op LINDA.tv, like de Facebookpagina van LINDA.lijnt en gebruik #lindalijnt en #houvol op social.

SNACKS | LIFESTYLE | GEZOND | LINDA.LIJNT

Foto: Aangeleverd

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Syl KreuseSyl Kreuse

Succes Bouchra. Groeten uit Leiden.

Bouchra ZouineBouchra Zouine

Dank je Sylvia.. .lang geleden. Groeten uit Beilen van deze Leidse????

Leonie HunzeLeonie Hunze

ik doe met je mee!!

Bouchra ZouineBouchra Zouine

Top Leonie....samen kunnen wij dit.❤

Leonie HunzeLeonie Hunze

Haha geweldig!!!

Meer LINDA.lijnt

Meest gelezen

Meer LINDA.lijnt

Lees dit ook even

Meer LINDA.lijnt

Please update your browser