su-anne houdt vol

Su-Anne blogt: 'De gouden medaille voor snelste eter lonkt naar mij'

Su-Anne blogt: 'De gouden medaille voor snelste eter lonkt naar mij'

Su-Anne (35) uit Nijmegen deed een sportopleiding en studeerde fysiotherapie. Ondanks dat wil ze tóch wat kilo’s kwijt en blogt ze voor #houvol over haar afvalpoging.

| Su-anne van Waes

Ze houdt je met liefde op de hoogte van haar strijd tegen de kilo’s.

Lees ook
Su-Anne blogt: ‘Ik dacht dat ik voor altijd gedoemd zou zijn tot personal training’

BLOG #29 Vrijdag 16 juni 2017: Eettempo
Halleluja. Eindelijk heb ik iets gevonden waar ik kampioen in kan worden. Stel: je zet twee mensen aan tafel met ieder een voorgerecht, hoofdgerecht en nagerecht. Dan weet ik zeker dat ik al bij het nagerecht ben, als de ander net de eerste hap van zijn voorgerecht naar zijn mond heeft gebracht. Die gouden medaille ‘snel eten’ lonkt naar mij.

Vroeger (toen ik nog op de basisschool zat) riep mijn moeder ons rond 18.00 uur naar binnen omdat het avondeten klaar stond. We renden dan naar huis, wasten onze handen en gingen aan tafel. Vervolgens maakte ik er een sport van om zo snel mogelijk te eten, zodat ik weer terug naar buiten kon.

Dat liep helaas niet altijd als ik hoopte. Het ‘hoe was jullie dag’-gesprek aan tafel vertraagde de boel en we mochten pas van tafel als iedereen klaar was met eten. Nou waren mijn vader en moeder ook niet de traagste, maar mijn zus daarentegen… Het tempo waarop zij haar aardappelen at, mijn god. In de tijd dat zij één aardappel naar binnen werkte, kon een slak van Maastricht naar Groningen kruipen. Aan tafel noemde ik haar altijd “hamster”. Ze spaarde haar aardappels namelijk op in haar wangen. Dat droeg niet bepaald bij aan ‘snel eten’. Om elkaar te helpen en het tempo te verhogen, ontwikkelden we hele inventieve ‘zusjes van Waes’-ruilsystemen: ik at haar aardappelen op, zij mijn groente. Een win-winsituatie voor ons allebei, want ik was niet zo’n groenteliefhebber.

Net als in mijn basisschooltijd eet ik vandaag de dag helaas dus nog steeds in een tempo alsof mijn boomhut ieder moment door iemand anders ingepikt kan worden. Ik wéét dat langzaam eten bijdraagt aan een goede vertering en dat dit weer bijdraagt aan een gezonder lijf. Daarnaast is het ook gezelliger en proef je de smaak beter. Ik weet het, ik weet het, ik weet het. Ik doe het alleen niet.

Als je op ‘kauwen’ googelt dan wordt aangeraden twintig tot veertig keer te kauwen. Wauw. Dat is een stuk vaker dan mijn drie keer. Het lijkt me ook een hoop gedoe. Stel: ik ben uit eten met een vriend die een verhaal aan het vertellen is, waarop ik vervolgens antwoord: “Sorry wat zei je? Ik was even druk aan het tellen.” Hoe dan?

Maar goed, ik moet ergens beginnen. Ik kies voor de techniek ‘laagdrempelig en op gevoel’. Als ik vroeger met mijn zus verstoppertje speelde in huis telden we ook niet tot dertig of veertig, maar stopten we al bij tien. Van drie keer kauwen naar ongeveer tien keer vind ik al een hele verbetering. Wie doet er mee?

Op #houvol publiceren we artikelen rondom gezond eten, bewegen en afvallen. Like onze Facebookpagina om op de hoogte te blijven.

Lees ook

Su-Anne blogt: ‘De tafel stond vol met m&m’s, bier, frisdrank en popcorn’

SNACKS | #HOUVOL | SU-ANNE HOUDT VOL

Foto: LINDAnieuws

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer su-anne houdt vol

Meest gelezen

Meer su-anne houdt vol

Lees dit ook even

Meer su-anne houdt vol

Please update your browser