snacks

Ben jij een verlaten vrouw?

Ben jij een verlaten vrouw?

Voor een nieuwe reeks verhalen voor de LINDA.-rubriek ‘Verlaten Vrouw’ zijn we op zoek naar vrouwen die door hun man (of vrouw) in de steek zijn gelaten.

| Kim van Weering

Journalist Corine Koole wil je hier graag (anoniem) over interviewen.

Mail
Wil jij je verhaal kwijt, stuur dan een mail met je gegevens naar producer Marloes Roks: marloes@moodformagazines.nl.

SNACKS | OPROEP | MAGAZINE | ALLES OVER LINDA.

Foto: Getty Images

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Sylvia OzingaSylvia Ozinga

Beste Linda, Ik wil je mijn verhaal wel vertellen. Het moet er uit en ik weet niet waar. Wie luistert? Behalve goede vrienden. En ik weet dat ik niet de enige ben. Ik ken minstens twee andere vrouwen met een soortgelijk verhaal. Ik heb materiaal voor een heel boek. Maar zal proberen het kort te houden. Op 30 maart 2004 , toen de vlaggen half stok hingen voor de begrafenis van Juliana, overleed mijn partner, mijn goede vriend en een loyaal en goed mens, Rene na een kort maar hevig ziekbed. Mijn wereld stortte in. Ik wist niet meer wat te doen en stortte mij op mijn werk.En, ik nam een hond. Een Mechelse herder Sam. Een Mechelse herder wilde ik altijd al in mijn leven. In de tussentijd kwam er een oude bekende in mijn leven een oud collega, die mij hielp met allerlei zaken en mij aanhoorde met mijn verdriet. Want verdriet had ik, ik noemde het mijn zwarte golven die zo maar ineens over mij heen spoelde, als vloedgolven. Hij had zelf ook verdriet want was gescheiden en zijn dochters wilde hem niet meer zien. Hij had zware astma en zei dat dit onder andere de reden was van de echtscheiding. Zijn vrouw kon niet met zijn chronisch ziek zijn omgaan. Uiteindelijk ontstond er tussen ons een liefdesrelatie. Ik was blij verrast dat er nogmaals een liefde mijn leven binnenstapte. Rijk, zo is zijn naam, was romantisch, behulpzaam, zorgzaam en avontuurlijk. Vooral dat avontuurlijke heeft mij vele leuke dingen gebracht. We hebben mooie lange reizen door Europa gemaakt bijvoorbeeld met een kleine camper. Dat had ik anders niet gedurfd. De relatie verliep niet altijd makkelijk. Hij kon soms ineens heel anders zijn, kortaf, beledigend ook. Daarvoor maakte hij dan zijn excuses en zei dat het door het gemis van zijn dochters kwam. En ik had begrip. Dat begrip had ik ook toen hij in 2008 een psychose kreeg. Onze relatie was toen even beëindigd , maar vanuit vriendschap wilde ik hem toen niet in de steek laten, immers hij had voor mij ook klaar gestaan. En ja, ik kon mij zo goed voorstellen dat een mens gek van verdriet wordt.... Dat was toen de reden zei hij, geen contact met zijn kinderen, onze relatie over, veel pijn vanwege een hernia en ook nog medicijnen voorgeschreven gekregen die niet samen gingen met zijn astma medicatie. Ik had begrip. En na verloop van enige maanden, begon onze liefdesrelatie weer. We gingen vaak naar Zwitserland vanwege zijn astma en toen zich de mogelijkheid voordeed om daar een huis te kopen en te gaan wonen, stond ik voor een keuze. Alles achter laten of niet....In die tijd nam een collega mij mee naar een genezer uit Suriname. Deze man werd met enige regelmaat uitgenodigd door de Hindoestaanse gemeenschap om hier mensen te helpen. Ik zei ik ga graag mee om te zien hoe dat gaat, maarverder niet. Ik had niet echt een voorstelling van een genezer maar was toch enigszins gefascineerd door zijn uiterlijk. Half lang haar een bruine regenjas en een blind wit oog.Na haar sessie wende hij zich tot mij en vroeg heb jij geen vragen. Ik dacht ach, dus vroeg ik moet ik naar Zwitserland gaan? Hij vroeg de initialen en geboortedatum van mij en Rijk en zei Nee. Met deze man zal het niet goed aflopen. Als je na 6 maanden niet weer thuis bent zal hij er na 3 jaar vandoor gaan met een Zwitserse. Natuurlijk ben ik gegaan. Ik was mijn werk zat, mijn omgeving en ik verlangde zo hevig naar iets anders in mijn leven. En het was zo'n mooie plek, sterrenhemels zo mooi en helder en in de winter glinsterde de sneeuw bij volle maan als diamantjes. En dan de stilte. Ik hou zo van stilte. Er werd een huis gekocht en verbouwd en omdat ik geen zelfstandige verblijfsvergunning kreeg trouwden wij op 9 september 2011. In het dorpje waar wij woonden. Een maand daarna begon de ellende. Rijk zei dat hij ziek uit Nederland was gekomen, longontsteking. Hij ging om mij niet lastig te vallen s'nachts op de logeerkamer slapen. En toen ik uit bezorgdheid hem soep kwam brengen stond hij met de fles port aan zijn mond. Dit drinken duurde 3 dagen waarin hij nauwelijks zijn bed uit kwam, alleen om nieuwe voorraad te halen. In de vierde nacht begon hij vloekend en scheldend door het huis te lopen, dreigen. Agressief. Mij wakker makend en overal de schuld van gevend. Zijn scheiding, zijn opname, de problemen met zijn werkgever....Dit duurde in totaal 7 dagen en ik was verbijsterd. Wat was dit? Excuses volgde, het kwam door de spanningen met zijn baas en het zou nooit meer gebeuren.....tot 3 maanden later hetzelfde geschiedde. Deze keer duurde het 10 dagen. De reden, ruzie met zijn ex vrouw die dreigde hem voor de rechter te slepen voor meer alimentatie. Je raad het al, de periodes volgde elkaar steeds sneller op en duurde steeds langer. Op het laatst schroomde hij niet om mij in het openbaar ook uit te schelden. Als hij zijn sleutels niet kon vinden....zijn portemonnee... En altijd volgde er excuses en een reden,totdat het besef bij mij groeide, er zal altijd een reden zijn Ik ben het huis ontvlucht toen hij weer eens zijn roes lag uit te slapen. Ik moest wel. De agressie werd te erg. Het was er op of eronder. Toen ik weg vluchtte had ik nog een stille hoop dat hij daarvan zo zou schrikken dat hij hulp zou zoeken. Ik was toch immers de liefde van zijn leven??Maar ik ben vanaf het begin bedreigd, uitgescholden en hij schroomde niet om overal te vertellen dat ik psychisch niet in orde was en dringend hulp nodig had. Hij deed valse aangifte bij de belastingdienst, het regende aanslagen want hij betaalde mij zogenaamd €1500 per maand. Maar ik kreeg niets. Ik overleefde en doe dat nog steeds, op mijn kleine weduwe uitkering en met behulp van familie en vrienden.Wat moet ik vertellen? De stalking door middel van brieven, emails, telefoon? De politie die niets doet. Nee mevrouw zolang u geen bijl in uw voordeur heeft...Zijn schuldeisers die hij naar mijn adres stuurt. Gelukkig was ik niet in gemeenschap van goederen getrouwd. Maar ik word toch gedreigd met deurwaarders en incasso.De rechtszaken die hij steeds opnieuw begint. Die ik allemaal win maar waarvan hij de besluiten gewoon naast zich neerlegt. En dat kan ook want nergens staan sancties op. De aangifte wegens diefstal die hij tegen mij deed toen ik met toestemming van de rechter mijn inboedel uit Zwitserland haalde...ik heb er op verzoek van de Zwitserse politie twee uur voor doorgebracht op een Nederlands politiebureau voor verhoor. Uiteindelijk is de zaak geseponeerd, omdat de goederen die hij als gestolen had aangegeven allemaal van mij bleken te zijn. Maar over diefstal,gesproken: verdwenen zijn de persoonlijke spullen van mijn overleden man, de sieraden die ik van mijn overleden man had gekregen en die ik van mijn oma had geërfd. De beelden en schilderijen die ik samen met mijn overleden man heb gekocht. De verzameling Leerdam glas. Voor de rechtbank zegt hij gewoon dat hij deze spullen niet heeft, om mij een week later een kopie van het rijbewijs van mijn overleden partner te sturen met de mededeling: verrassing....Inmiddels,had ik een openstaande rekening bij mijn advocaat. Die zou ik betalen als het huis in Zwitserland verkocht werd. Daarvoor had ik een overeenkomst getekend.Maar opeens is daar de baas van de advocaat die van deze overeenkomst af wil en die mij nu dreigt met deurwaarders. En dat terwijl nu blijkt dat ik gewoon een toevoeging heb van de raad van rechtsbijstand....De deurwaarder die vergeet mijn alimentatie te innen......ik wacht nog steeds op geld want ja, zijn eerste vrouw betaald hij ook niet meer dus waar zijn de restjes...In het hoger beroep van 16 juni jongstleden, natuurlijk begonnen door mijn inmiddels ex man, werd er een overeenkomst opgesteld. In die overeenkomst, bekrachtigd door de rechtbank, wordt er een volmacht gegeven aan de bank in Zwitserland om het huis te verkopen. En warempel, ik denk het lot keert eindelijk, want er volgt een goed bod. Dat er een bod is hoor ik van de bank. Als ik de makelaar bel om te vragen hoe een en ander zit, zeggen ze mevrouw u bent toch geen eigenaar meer? Want ja Rijk had een mail geschreven waarin staat dat hij van de rechter het huis toegewezen had gekregen......En hoewel de volmacht een idee van de Zwitserse bank zelf was en van tevoren goed doorgesproken was met mijn advocaat, is deze volmacht ineens niet voldoende om zonder handtekening van mijn ex man het huis te verkopen. En natuurlijk deelt hij mede dat hij dat niet van plan is......Hij woont er overigens niet. De Surinaamse geneesheer kreeg gelijk. Hij ging er na 3 jaar vandoor met een Zwitserse. En ondertussen weet ik niet meer hoe ik uit deze situatie kan komen. Hoe kom ik van deze man af? Iemand die ik bij vlagen oprecht haat, maar voor wie ik ook een diep medelijden voel. Want je zal je dag maar vullen met het bedenken hoe je een ander mens kapot kan maken. Dat is wat hij namelijk zei de avond voor mijn vertrek. Als je het lef hebt mij te verlaten zal ik je emotioneel en financieel ruïneren. Ik sta nog steeds. Dankzij familie en hele lieve vrienden. Dankzij die kleine mooie momenten die ook plaatsvinden in mijn leven.Ik sta nog steeds, maar voor hoelang nog? Het is een lang verhaal geworden en veel dingen heb ik er nog uit weggelaten. Ik weet ik ben niet de enige die het recht aan haar kant heeft, maar desondanks met lege handen staat.Misschien kun jij er in het blad aandacht aan geven. In ieder geval bedankt voor het lezen.Met hartelijke groet. Sylvia Ozinga

CatelijneCatelijne

Slimme oproep, zo lijkt het net of deze verhalen echt zijn ;-) Maar verzonnen of niet vind ik ze lekker weglezen hoor!

Angelique KlarAngelique Klar

Hoi,ik ben een vrouw van 48 jaar met twee kinderen (14 en 11 jaar). Twee grote liefdes gehad in mijn leven, twee kinderen van twee verschillende vaders en door beiden verlaten...Ben ik in verdriet blijven hangen? Haat ik mijn ex-partners? Nee - ik leef! Geniet van mijn kinderen, leef het leven en hoop stiekem ooit nog eens liefde nummer 3 te vinden, die bij mij blijft...GroetjesAngelique

Meer snacks

Meest gelezen

Meer snacks

Speciaal voor jou

Meer snacks

Please update your browser