#houvol

Chantal: 'Hoe graag ik ook wilde volhouden, die patatjes riepen mijn naam'

Chantal: 'Hoe graag ik ook wilde volhouden, die patatjes riepen mijn naam'

Chantal Deen (48) uit Delft praat graag en komt gewoon 25 centimeter tekort. De moeder van twee pubers wil zeven kilo kwijt. Daarom doet ze mee aan #houvol.

| Chantal Deen

Ze houdt je op de hoogte van hoe het lijnen bevalt, en hoeveel kilo ze al kwijt is.

Lees ook
Chantal: ‘Ik voelde mij een waar fotomodel, tot ik uit mijn blouse scheurde’

Vandaag is het zover, het weegmoment bij de diëtiste. Op weg er naartoe praat ik mezelf moed in. “Je bent heus afgevallen, dat kan bijna niet anders.” Diep in mijn hart weet ik dat ik niets ben kwijtgeraakt, maar ik hoop dat ik ook niets ben aangekomen. Ken je dat, dat je allang weet wat de uitkomst is, maar toch hoopt op een plottwist? Nou, ik wel.

Als ik bij de diëtiste op de weegschaal sta, geeft hij 76 kilo aan. Grrr, dat woog ik vier weken geleden ook al. De diëtiste probeert me op te beuren door te zeggen dat het heel normaal is dat je even stilstaat als je lijnt. “Je hebt het ‘plateau’ bereikt”, zegt ze. Terwijl we verder praten over mijn gewicht tikt ze driftig alle meet- en weeggegevens in haar computer. “Hmmm”, zegt ze. “Je vetmassa is omhoog gegaan en je spiermassa iets naar beneden. Dat zal vast te maken hebben met je vliegreis van afgelopen week.” Ik antwoord: “Dat zou zomaar kunnen.”

Om haar spiermassa te verhogen en haar vetmassa te verlagen, zal Chantal weer aan het sporten moeten. 

Chantal 

Voor mijn werk mocht ik naar Curaçao (ja, iemand moet dat doen) en vol trots vertel ik haar dat ik mijn best heb gedaan om daar ook op mijn eten te letten. Nee, ik heb nauwelijks koolhydraten op en me tijdens het ontbijt beperkt tot een kommetje havermoutpap. Bij het afscheid drukt ze me nogmaals op mijn hart dat het allemaal goedkomt en zegt dat mijn vochthuishouding vast ook in de war is. Met een lichte huppel verlaat ik haar praktijk. Eenmaal op de fiets schiet mij het complete eet-repertoire van de zakenreis te binnen.

Ja, ik at havermout maar ik moest ook even proeven hoe de bananencake smaakte, elke dag. Die was ongetwijfeld niet klaargemaakt zonder toegevoegde suikers. Het pannenkoekje met krenten hebben ze zeker niet gebakken in kokosolie. Tijdens de lunch en diner kon ik de voorgeschotelde gerechten ook niet weigeren. Hoe graag ik ook wilde volhouden, die patatjes riepen mijn naam. Als ik ze dan had gegeten, voelde ik me slecht. Tijdens de WhatsApp-gesprekken met mijn man vertelde ik over het gebrek aan keuze in het dagelijkse menu en dat ik toch wat moest eten. Dan maar patat. “Maar Chant, je kunt het ook niet eten hè. Weet je hoeveel zetmeel daarin zit en wat dat doet met je lijf.” Je snapt, het werd er niet beter op.

Vol trots vertelde Chantal dat ze haar best heeft gedaan om ook op Curaçao op haar eten te letten… tot het complete eet-repertoire van de zakenreis haar te binnen schoot.

Chantal

 

Met mijn voorgevoel is niets mis dat blijkt maar weer. Het resultaat van acht dagen weg eist zijn tol op de weegschaal. Over drie weken mag ik weer op reis. Gelukkig is het maar voor drie dagen. Ik ga mijn koffer maar eens vullen met noten en zaden en zal voor de rest van de trip op een houtje bijten.

Het resultaat van acht dagen weg eist zijn tol op de weegschaal.

Chantal

Meer Chantal? Hier lees je nog meer van haar hand.

SNACKS | ETEN & DRINKEN | LIFESTYLE | GEZOND | #HOUVOL

Bron: LINDANieuws | Foto: Aangeleverd / Foto boven: Marianne Q Fotografie

Foutje gezien? Mail ons. We zijn je dankbaar

Reacties

Meer #houvol

Meest gelezen

Meer #houvol

Speciaal voor jou

Meer #houvol

Please update your browser